சூரா ஃபுஸ்ஸிலத் — வசனம் 45

சொற்பொருள்:

• الْكِتَابَ – வேதம் (இங்கு தவ்ராத்).
• فَاخْتُلِفَ فِيهِ – அதில் கருத்து வேறுபாடு ஏற்பட்டது (சிலர் நம்பினர், சிலர் மறுத்தனர்).
• كَلِمَةٌ سَبَقَتْ – முன்னரே ஏற்பட்ட (இறைவனின்) வாக்குறுதி / தீர்ப்பு.
• لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ – அவர்களிடையே (உடனடியாக) தீர்ப்பளிக்கப்பட்டிருக்கும்.
• مُرِيبٍ – சந்தேகத்தை ஏற்படுத்தக்கூடியது / அமைதியைக் கெடுக்கக்கூடியது.

விளக்கம்:

நபியே! நாம் மூசா (அலை) அவர்களுக்கு தவ்ராத் வேதத்தை வழங்கினோம். ஆனால் அவர்களுடைய சமூகத்தினர் அதில் கருத்து வேறுபாடு கொண்டனர்; சிலர் அதை நம்பி ஏற்றனர், சிலர் அதை மறுத்து நிராகரித்தனர். இவ்வாறே உங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட அல்குர்ஆனிலும் உங்கள் சமூகத்தினர் வேறுபாடு கொண்டுள்ளனர்.

உங்கள் இறைவனிடமிருந்து முன்னரே ஒரு வாக்குறுதி ஏற்பட்டிராவிட்டால் – அதாவது மறுமை நாளில் அடியார்களுக்கிடையே தீர்ப்பளிப்பதாக அளிக்கப்பட்ட வாக்குறுதி – அவர்களிடையே உடனடியாகத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டு, நிராகரிப்பவர்கள் உடனே அழிக்கப்பட்டிருப்பார்கள். ஆனால் அந்தத் தீர்ப்பு குறிப்பிட்ட காலத்திற்கு ஒத்திவைக்கப்பட்டுள்ளது.

மேலும், இந்த நிராகரிப்பாளர்கள் உங்கள் மீதும், அல்குர்ஆன் மீதும் ஆழ்ந்த சந்தேகத்தில் இருக்கிறார்கள்; அது அவர்களுக்கு அமைதியைத் தராமல், மனக் குழப்பத்தையும் ஐயப்பாட்டையுமே அதிகரிக்கிறது.

பயன்கள்:

1. இறைவன் தன் தூதர்களுக்கு வேதங்களை வழங்கியது அவனது கருணைக்கான அத்தாட்சியாகும்; இது மனிதர்களுக்கு நேர்வழியைக் காட்டும் அவனது முறையாகும்.
2. வேதங்களில் மக்கள் வேறுபடுவது இறைவனின் விதியில் நடந்தேறும் ஒன்று; இது நபிமார்களின் பொறுமைக்கு சோதனையாகும்.
3. இறைவனின் தண்டனை உடனடியாக வராதது அவனது பொறுமையையும், மனிதர்களுக்கு மன்னிப்புக்கான வாய்ப்பையும் காட்டுகிறது; இது நம்பிக்கையாளர்களுக்கு ஆறுதலளிக்கிறது.
4. மறுமை நாளில் நீதியான தீர்ப்பு நடைபெறும் என்பது உறுதியான வாக்குறுதி; இது அநீதியாளர்களுக்கு எச்சரிக்கையாகவும், நல்லவர்களுக்கு நம்பிக்கையாகவும் உள்ளது.
5. சந்தேகமும் ஐயப்பாடும் மனிதனை இறைவனிடமிருந்து தூரப்படுத்தும்; உண்மையான நம்பிக்கை மன அமைதியைத் தரும் என்பதை இது நினைவூட்டுகிறது.