Сураи Аш-Шура Оят 42 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Маломат бар касонест, ки ба мардум зулм мекунанд ва ба…

Аш-Шура · 42/53

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аш-Шура

إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۚ أُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ۝٤٢

🔤 Transliteration

Innamas sabeelu `alal lazeena yazlimoonan naasa wa yabghoona fil ardi bighairil haqq; ulaaa`ika lahum `azaabun aleem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Маломат бар касонест, ки ба мардум зулм мекунанд ва ба ноҳақ дар рӯи замин саркашӣ мекунанд. Барои онҳост азобе дардовар!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

— «Сабӣл»: роҳ, яъне сабаби маломат ва ҷазо.

— «Язлимун»: ситам мекунанд, зулм менамоянд.

— «Ябғун»: аз ҳад мегузаранд, таҷовуз мекунанд, ноҳақ бартарӣ меҷӯянд.

— «Биғайрил-ҳақ»: бе ҳеҷ ҳаққу сабаби шаръӣ.

— «Алим»: дардовар, ранҷовар.

Тафсири оят:

Дар ин оят Худованди мутаъол мефармояд, ки маломат ва ҷазо танҳо бар гардани он касонест, ки ба мардум зулм мекунанд ва дар замин ба ноҳақ таҷовуз ва фасод менамоянд. Яъне онҳо ҳудуди иҷозатдодаи Парвардигорро поймол карда, ба корҳое даст мезананд, ки ба онҳо иҷозат дода нашудааст, ва дар рӯи замин гуноҳу нофармонӣ мекунанд. Чунин одамон дар охират азоби дардовар ва ранҷовар хоҳанд дошт. Пас, сабаби асосии маломат ва ҷазо зулму таҷовуз аст, на танҳо муқобила кардан бо ситамгар, ки он барои дифоъ аз худ иҷозат дода шудааст.

Фоидаҳо:

— Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолат аст ва зулму таҷовузро ҳеҷ гоҳ намепазирад.

— Худованд бандагони худро аз ситам ба мардум ва фасод дар замин огоҳ мекунад, то ҳаёти ҷамъиятӣ дар сулҳу осоиш бошад.

— Оят ба мо меомӯзад, ки ҳуқуқи дигаронро эҳтиром кунем ва аз таҷовуз ба онҳо худдорӣ намоем.

— Ваъдаи азоби дардовар барои золимон боиси ташвиқи одамон ба адолат ва некист, ки ин ҷиҳати зебои дини Ислом аст.

— Ин оят моро ба сӯи тавба ва ислоҳ даъват мекунад, зеро Худованд одил аст ва ҳар касро мувофиқи амалаш ҷазо медиҳад.

📜 Оят 40-44 — Сураи Аш-Шура

40وَجَزَاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِّثْلُهَا ۖ فَمَنْ عَفَا وَأَصْلَحَ فَأَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۚ إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الظَّالِمِينَ

Ҷазои ҳар бадӣ бадиест монанди он. Пас касе, ки афв кунад ва оштӣ кунад, муздаш бо Худост, зеро Ӯ ситамкоронро дӯст надорад.

41وَلَمَنِ انتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولَٰئِكَ مَا عَلَيْهِم مِّن سَبِيلٍ

Бар касоне, ки пас аз зулме, ки бар онҳо рафта бошад, интиқом мегиранд, маломате нест.

42إِنَّمَا السَّبِيلُ عَلَى الَّذِينَ يَظْلِمُونَ النَّاسَ وَيَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۚ أُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

43وَلَمَن صَبَرَ وَغَفَرَ إِنَّ ذَٰلِكَ لَمِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ

Ва он ки сабр кунад ва аз хато даргузарад, ин аз корҳои писандида аст.

44وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَمَا لَهُ مِن وَلِيٍّ مِّن بَعْدِهِ ۗ وَتَرَى الظَّالِمِينَ لَمَّا رَأَوُا الْعَذَابَ يَقُولُونَ هَلْ إِلَىٰ مَرَدٍّ مِّن سَبِيلٍ

Ҳар касро, ки Худо гумроҳ кунад, аз он пас ҳеҷ дӯсте нахоҳад дошт. Ва золимонро мебинӣ, ки чун азобро бингаранд, мегӯянд: «Оё моро роҳи бозгаште ҳаст?»

← Оят 41 📖 Аш-Шура Оят 43 →

Аш-ШураФеҳристи Қуръон

53Оят

MeccanRevelation

42Оят

Тарҷума — Аш-Шура 42

Сураи Аш-Шура Оят 42 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Маломат бар касонест, ки ба мардум зулм мекунанд ва ба…

Сураи Оят 42/53 — Сураи Аш-Шура الشورى (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аш-Шура Гӯш кун, Сураи Аш-Шура Тарҷума, Сураи Аш-Шура mp3, Сураи Аш-Шура pdf. Оят 40–44. Ба Тоҷикӣ: Русский.