سورت شوری — آیت 6

د کلمو معناګانې:

• أَوْلِيَاءَ: دوستان، مرستندویان، یا معبودان (خدای پرېښودل او د بل شي عبادت کول).
• حَفِيظٌ: ساتونکی، څارونکی، هغه څوک چې ټول کارونه ثبت کړي.
• وَكِيلٌ: مسؤول، د چارو سپارل شوی، هغه څوک چې د نورو د اعمالو مسؤولیت پر غاړه ولري.

تفسیر:

هغه کسان چې له الله پرته نور معبودان او دوستان نیسي، لکه بتان یا نور مخلوقات، چې دوی ته عبادت کوي او له هغوی مرسته غواړي، الله تعالی پر دوی بشپړ څارونکی او ساتونکی دی. هغه د دوی ټول کړنې او عملونه ثبتوي، څه چې دوی کوي، ښه وي یا بد، هېڅ یو له هغه نه پټ نه دی. دا ثبتول د دې لپاره دي چې د قیامت په ورځ دوی ته د خپلو اعمالو بشپړ جزا ورکړي، که ښه وي نو ښه، که بد وي نو بد.

او ته، ای رسوله! د دوی د اعمالو مسؤول نه یې، ته پر دوی ګمارل شوی نه یې چې د دوی عملونه حفظ کړې یا د دوی په زور سره ایمان راوړې. ستا دنده یوازې دا ده چې دوی ته د الله پیغام ورسوې او د هغه څه په اړه یې ووېرې. حساب او جزا زموږ (الله) په لاس کې ده، نه ستا په لاس کې.

فايدې:

1. دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې د کافرانو او مشرکانو د اعمالو غم مه کوي، ځکه الله پر دوی څارونکی دی او دوی به خامخا د خپلو کړنو سزا ویني.
2. دا آیت د دعوت د مسؤولیت حدود روښانه کوي: د پیغمبر او مومنانو دنده یوازې تبلیغ او نصیحت دی، نه د زور او جبر له لارې ایمان راوستل. دا د اسلام د زغم او بشري آزادۍ ښکارندوی دی.
3. الله تعالی د خپل عدل او حکمت څرګندونه کوي چې هېڅ عمل به له سزا یا جزا پرته نه پریږدي، دا په انسان کې د حساب ورکولو احساس پیاوړی کوي او د نیکو کارونو هڅونه کوي.
4. آیت مومنانو ته دا هم زده کوي چې د نورو د اعمالو په اړه اندیښنه مه کوئ، خپل عملونه سم کړئ او پر الله توکل وکړئ، ځکه هغه د هر چا ساتونکی او څارونکی دی.