Сураи Аз-Зухруф Оят 47 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун оёти Моро бар онон арза дошт, ба ногоҳ ҳама…

Аз-Зухруф · 47/89

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аз-Зухруф

فَلَمَّا جَاءَهُم بِآيَاتِنَا إِذَا هُم مِّنْهَا يَضْحَكُونَ ۝٤٧

🔤 Transliteration

Falammma jaaa`ahum bi aayaatinaaa izaa hum minhaa yadhakoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чун оёти Моро бар онон арза дошт, ба ногоҳ ҳама аз он ба ханда афтоданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

«بِآيَاتِنَا»: бо оятҳо ва нишонаҳои равшани Мо, ки далолат бар ростӣ ва паёмбарии Мӯсо (алайҳис-салом) мекарданд.
«إِذَا هُم»: ногаҳон онҳо, яъне ин якборагӣ ва ғофилгиро нишон медиҳад.
«يَضْحَكُونَ»: механдиданд, ки ин ханда аз рӯи масхара ва тамасхур буд, на аз рӯи шодӣ ва қабул.

Тафсири оят:

Пас, вақте ки Мӯсо (алайҳис-салом) бо оятҳо ва муъҷизаҳои равшани Мо назди фиръавн ва бузургони қавмаш омад, онҳо ба ҷои он ки ин нишонаҳоро бибинанд, ростӣ ва ҳақиқатро бипазиранд ва ба он имон биёваранд, ногаҳон ба он оятҳо хандидан гирифтанд. Ин хандаи онҳо аз рӯи масхара, тамасхур ва инкор буд, на аз рӯи шодмонӣ. Онҳо ин оятҳоро сабук шумурданд ва ба онҳо тамасхур карданд, ҳол он ки ин оятҳо далелҳои возеҳ ва равшан буданд, ки ростӣ ва дурустии даъвати Мӯсоро исбот мекарданд. Ҳамин тавр, онҳо бо ғурур ва кибр аз қабули ҳақ рӯй гардонданд ва ба ҷои шукргузорӣ ва имон, роҳи инкор ва истиҳзоро пеш гирифтанд.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳақ ва оятҳои Худованд ҳамеша равшан ва возеҳанд, аммо баъзе одамон аз рӯи кибр ва ғурур онҳоро инкор мекунанд ва ба онҳо механданд.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ба оятҳои Қуръон ва нишонаҳои Худованд бо эҳтиром ва ҷиддият муносибат кунем ва онҳоро сабук нашимурем.
Ин оят нишон медиҳад, ки масхара ва тамасхур кардан ба ҳақ ва оятҳои Худованд сифати бади кофирон ва мутакаббирон аст ва моро аз ин сифатҳо дурӣ кардан мебояд.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ҳангоми шунидани оятҳои Қуръон ва дидани нишонаҳои Худованд дили худро барои қабули ҳақ кушоем ва бо имон ва ихлос ба онҳо муносибат кунем.
Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръон ва оятҳои он сарчашмаи ҳидоят ва равшанӣ барои инсоният аст ва бояд бо эҳтиром ва муҳаббат ба онҳо муносибат кард, то аз файзу баракати онҳо баҳраманд шавем.

📜 Оят 45-49 — Сураи Аз-Зухруф

45وَاسْأَلْ مَنْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ مِن رُّسُلِنَا أَجَعَلْنَا مِن دُونِ الرَّحْمَٰنِ آلِهَةً يُعْبَدُونَ

Аз паёмбарони Мо, ки пеш аз ту фиристодаем, бипурс: «Оё ғайри Худои раҳмон дигареро барои парастиши онҳо қарор дода будем?»

46وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا إِلَىٰ فِرْعَوْنَ وَمَلَئِهِ فَقَالَ إِنِّي رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ

Ва албатта Мӯсоро ҳамроҳ бо оёти Худ бар Фиръавн ва раисони қавмаш фиристодем ва гуфт: «Ман фиристодаи Парвардигори ҷаҳониёнам!»

47فَلَمَّا جَاءَهُم بِآيَاتِنَا إِذَا هُم مِّنْهَا يَضْحَكُونَ

Чун оёти Моро бар онон арза дошт, ба ногоҳ ҳама аз он ба ханда афтоданд.

48وَمَا نُرِيهِم مِّنْ آيَةٍ إِلَّا هِيَ أَكْبَرُ مِنْ أُخْتِهَا ۖ وَأَخَذْنَاهُم بِالْعَذَابِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ

Ва ҳар мӯъҷизае, ки ба онҳо нишон додем, аз мӯъҷизаи дигар азимтар буд. Он гоҳ ҳамаро ба азоб гирифтор кардем, бошад, ки бозгарданд.

49وَقَالُوا يَا أَيُّهَ السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ بِمَا عَهِدَ عِندَكَ إِنَّنَا لَمُهْتَدُونَ

Гуфтанд: «Эй ҷодугар, Парвардигоратро бо он номҳое, ки бо ту ваҳй кардааст, баром мо бихон, ки мо ҳидоятшудагонем».

← Оят 46 📖 Аз-Зухруф Оят 48 →

Аз-ЗухруфФеҳристи Қуръон

89Оят

MeccanRevelation

47Оят

Тарҷума — Аз-Зухруф 47

Сураи Аз-Зухруф Оят 47 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чун оёти Моро бар онон арза дошт, ба ногоҳ ҳама…

Сураи Оят 47/89 — Сураи Аз-Зухруф الزخرف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аз-Зухруф Гӯш кун, Сураи Аз-Зухруф Тарҷума, Сураи Аз-Зухруф mp3, Сураи Аз-Зухруф pdf. Оят 45–49. Ба Тоҷикӣ: Русский.