Zuxruf surasi — Oyat 47

Kalimalarning ma’nolari:

• آيَاتِنَا: Muso alayhissalomga berilgan mo‘jizalar, ya’ni aso, yorug‘ qo‘l va boshqa aniq dalillar.
• يَضْحَكُونَ: Masxara qilish, istehzo bilan kulish.

Tafsir:

Qachonki Muso alayhissalom Fir’avn va uning odamlariga Robbimizning aniq mo‘jizalarini olib keldilar — ya’ni asoning ajdahoga aylanishi, qo‘lning oppoq yorug‘ bo‘lib chiqishi kabi ochiq-oydin dalillarni ko‘rsatdilar — o‘shanda ular bu mo‘jizalarni ko‘rib, hayrat va vahima o‘rniga masxara qilib kula boshladilar. Ular bu ulug‘ belgilarni jiddiy qabul qilmadilar, balki istehzo va kinoya bilan hazil qildilar. Bu ularning haddan oshganligi va haqni rad etishdagi qat’iyligini ko‘rsatadi. Ular Musoning da’vatiga qarshi chiqish uchun kulgi va masxarani vosita qilib oldilar, chunki haqiqatni inkor etishga boshqa bahona topa olmadilar.

Foydalar:

• Haq va dalillar qanchalik yorqin bo‘lmasin, zolim va mag‘rur kishilar ko‘pincha ularni masxara qilish bilan rad etishga urinadilar. Bu ularning ojizligi va haqdan yuz o‘girganliklarining belgisidir.
• Mo‘min kishi haqni yetkazishda dalillar qanchalik aniq bo‘lsa ham, qarshilik va istehzo bilan uchrashishiga tayyor bo‘lishi kerak. Payg‘ambarlarning yo‘li shunday bo‘lgan.
• Istehzo va masxara haqni qabul qilishga to‘siq bo‘la olmaydi; aksincha, bu haqning ulug‘ligini va muxoliflarning zaifligini namoyon qiladi. Muso alayhissalomning sabri va matonati bizga o‘rnakdir — biz ham da’vatimizda sabrli bo‘lishimiz lozim.