Surat Az-Zukhruf — Ayat 58

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• آلِهَتُنَا (aalihatunaa): sesembahane awake dhewe, yaiku brahala-brahala kang padha disembah dening wong musyrik.
• جَدَلًا (jadalan): padudon utawa bantahan kang ora kanggo golek bebener, mung kanggo mbantah wae.
• خَصِمُونَ (khashimuun): wong-wong kang seneng padu, akas lan keras ing padudon.

2) Tegesing ayat:

Wong-wong musyrik Quraisy padha ngomong marang Nabi Muhammad: "Apa sesembahane awake dhewe iki luwih becik, apa dheweke (yaiku Nabi Isa)?" Padha ngomong mangkono jalaran sadurunge wis diwartakake yen Nabi Isa iku kalebu hamba Allah kang mulya lan ana ing dalem kamulyan, dene brahala-brahala iku ora ana ajine babar pisan. Wong-wong musyrik mau banjur njupuk dalil kanthi cara kang salah: yen Nabi Isa kang dianggep becik dening wong Nasrani iku ana ing geni neraka, mesthine brahala-brahala uga padha wae, lan yen mangkono awake dhewe padha wae karo dheweke. Iki dudu pitakon kanggo golek bebener, nanging mung kanggo mbantah lan padu wae. Mula Allah paring pangandika yen wong-wong mau ora liya mung wong kang seneng padu lan akas ing padudon, ora kepengin ngerti kang bener.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen padudon kang tujuane mung kanggo mbantah, dudu kanggo golek bebener, iku tandhane ati kang wangkot lan ora gelem nampa pituduh.
• Wong kang golek bebener kanthi tulus mesthi bakal ketemu dalan kang bener, dene wong kang mung seneng padu ora bakal oleh apa-apa kajaba kesasar.
• Ayat iki uga nuduhake yen Al-Qur'an iku kitab kang kebak hikmah, bisa mbatalake alesan-alesan kang ora bener kanthi cara kang cetha lan gamblang.
• Kita dielingake supaya aja dadi wong kang seneng padu tanpa ngerti, nanging kudu dadi wong kang gelem ngrungokake lan mikir kanthi tenang supaya bisa nampa bebener.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tambah yakin yen Islam iku agama kang ngajak marang bebener lan kabecikan, sarta nyingkirake padudon kang ora ana gunane.