Sure Zuhruf — Ayet 58

Kelime Anlamları:

• Âlihetünâ: Bizim ilahlarımız, taptıklarımız.
• Emm hüve: Yoksa o mu? (Burada "o" zamiri Hz. İsa'yı işaret etmektedir.)
• Darabûhû: Onu örnek verdiler, misal getirdiler.
• Cedel: Tartışma, münakaşa, hakkı bâtıl ile çürütmeye çalışma.
• Hasımûn: Düşmanlıkta ve tartışmada ileri giden, inatçı kimseler.

Tefsir:

Müşrikler, Peygamber Efendimiz (sallallahu aleyhi ve sellem) ile tartışırken şöyle dediler: "Bizim taptığımız ilahlar mı daha hayırlı, yoksa İsa mı?" Bu sözleriyle aslında şunu demek istiyorlardı: "Sen bize, Allah'tan başka taptığımız şeylerin cehennemlik olduğunu söylüyorsun. Peki, Hristiyanların ilah edindiği İsa'ya ne demeli? Eğer o da cehennemlik ise, biz de ilahlarımızla birlikte cehenneme girmeye razıyız!" diyerek alaycı bir üslupla itiraz ettiler.

Yüce Allah, onların bu sözlerinin gerçeği öğrenme arzusundan değil, sırf inat ve düşmanlıktan kaynaklandığını haber veriyor. Onlar bu misali ancak cedel (haksız tartışma) için getirdiler. Hakikati kabul etmek gibi bir niyetleri yoktu; aksine, kavga etmeyi ve karşı tarafı susturmayı seven, söz savaşında üstün gelmeyi amaçlayan bir topluluktular. Onların asıl hedefi gerçeği öğrenmek değil, ne pahasına olursa olsun kendi bâtıl inançlarını savunmaktı.

Bu ayet, müminlere önemli bir ders verir: Bâtıl ehli ile tartışırken onların asıl amacının hakikati bulmak değil, sadece cedel ve kavga olduğunu bilmeliyiz. Bu yüzden mümin, ilmi ve hikmeti esas almalı, kısır tartışmalara girmekten kaçınmalıdır. Zira Allah Teâlâ, hakikati apaçık ortaya koymuş, hidayet yolunu aydınlatmıştır. Önemli olan, kalbi temiz bir şekilde hakka yönelmek ve Allah'ın kelamını can kulağıyla dinlemektir. Kim hidayeti samimiyetle isterse, Allah ona yol gösterir; kim de inat ve düşmanlıkta direnirse, bu onun kendi aleyhinedir. Rabbimiz, bizleri cedelden uzak, hakikati kabul eden ve O'na gönülden teslim olan kullarından eylesin.