سوره زخرف — آیه 58

معانی کلمات:

• أَآلِهَتُنَا: معبودان ما (خدایان ما)
• خَصِمُونَ: ستیزهجو، جدلکننده، کسانی که به باطل مجادله میکنند

تفسیر آیه:

مشرکان قوم تو -ای پیامبر- گفتند: آیا معبودان ما بهترند یا عیسی؟ منظورشان این بود که تو ما را از پرستش بتهایمان بازمیداری و میگویی عیسی پیامبر خداست و او را بزرگ میشماری. پس اگر عیسی که نزد تو آدم خوبی است، طبق گفتهات در آتش باشد (چون خداوند فرموده: شما و آنچه غیر از خدا میپرستید هیزم جهنم خواهید بود)، پس ما هم راضی هستیم که خود و معبودانمان با او در آتش باشیم!

خداوند این استدلال باطل آنان را اینگونه رد میکند: اینان این سخن را برای رسیدن به حق و حقیقت نگفتند، بلکه تنها برای جدال و ستیزه با تو بیان کردند. آنان قومی هستند که سرشتشان بر دشمنی و مجادله به باطل است و هرگز در پی پذیرش حق نیستند.

فواید و پیامهای آیه:

1. دشمنان حق، هیچگاه در پی یافتن حقیقت نیستند؛ بلکه تنها به دنبال بهانهای برای مخالفت با پیامبران و دین خدا هستند. مؤمن باید هوشیار باشد و فریب شبهههای آنان را نخورد.
2. جدال و ستیزه با باطل، نشانه روحیه لجاجت و تکبر است؛ در حالی که مؤمن واقعی همواره با انصاف و در جستجوی حقیقت است و اگر حق را بیابد، با جان و دل میپذیرد.
3. قرآن کریم با بیان این داستانها، ما را از شیوههای دشمنان آگاه میسازد تا در برابر آنان بصیرت داشته باشیم و با استدلالهای محکم و اخلاق نیکو، پاسخگوی شبهات باشیم.
4. این آیه به ما میآموزد که ایمان واقعی، انسان را از جدالهای بیهوده و لجاجت بازمیدارد و او را به سمت تواضع، پذیرش حق و همزیستی مسالمتآمیز با دیگران سوق میدهد.