سورت دخان — آیت 41

د معناوو بيان:

• مَوْلًى: دلته مطلب د خپلوان، ملګري، مرستندوی او دوست دی. په دې آيت کې "مولى" له هر ډول نژدې کس څخه تعبير کېږي، که خپلوان وي، که ملګري وي او که مرستندوی وي.
• لَا يُغْنِي: هېڅ ګټه نه رسوي، د عذاب مخه نه نیسي، او نه د هغه څه مخنیوی کوي چې ورته واقع کېږي.
• يُنصَرُونَ: مرسته ورته کېږي، د عذاب څخه ژغورل کېږي.

د آيت تفسير:

دا آيت د قيامت د ورځې د يوې سختې صحنې بيان کوي. الله تعالی فرمايي چې په هغه ورځ به هېڅ يو خپلوان د خپل خپلوان په کار نه شي راتلای، او نه به هېڅ ملګری د خپل ملګري د عذاب مخه نيولی شي. هر څوک به يوازې د خپل عمل په فکر کې وي، او داسې به څوک نه وي چې له بل سره مرسته وکړي. نه به دوی ته د عذاب څخه د خلاصون لپاره مرسته راسي، او نه به دوی ته د الله د عذاب په وړاندې څوک مددګار وي. دا چې څوک به د بل لپاره شفاعت کوي، هغه به هم يواځې د الله تعالی په اجازې سره وي، او يواځې د هغو مؤمنانو لپاره به وي چې الله يې په خپل رحم سره غوره کړي وي. په هغه ورځ به حاکميت يوازې د الله تعالی وي، او هيڅ څوک به د هغه د حکم پر وړاندې ودرېدلای نه شي.

د آيت څخه ګټې:

• په قيامت کې به يوازې الله تعالی حاکم وي، او د خلکو ترمنځ به هېڅ ډول مادي او دنيوي اړيکې کار نه کوي.
• دا آيت انسان ته دا درس ورکوي چې په دنيوي ژوند کې داسې نيکي او ښه عملونه وکړي چې د قيامت په ورځ يې ګټه ورسېږي، نه دا چې په خپلوانو او ملګرو باندې تکيه وکړي.
• د الله تعالی رحمت ته اميد ساتل، ځکه چې يواځې هغه کولای شي چې د خپلو بندګانو څخه د هغه چا شفاعت ومني چې هغه يې خوښوي.
• دا آيت د دې خبرې يادونه کوي چې د قيامت په ورځ به هر څوک د خپل عمل په بدله کې حساب ورکوي، نو بايد په دنيوي ژوند کې د الله تعالی د احکامو په پيروي کولو سره د هغې ورځې لپاره چمتوالی ونيول شي.