Surja Ed-Duhan — Ajet 41

Kuptimet e fjalëve:

• Mevla: këtu nënkupton të afërm, mik, ose kushëri që ka lidhje gjaku ose miqësie.
• La yughni: nuk sjell dobi, nuk largon asgjë.
• La hum yunsarun: nuk u vjen ndihmë nga askush, nuk mbrohen nga dënimi.

Tefsiri i ajetit:

Kjo ajet përshkruan një pamje të tmerrshme të Ditës së Kiametit, kur çdo njeri do të jetë i vetëm përballë llogarisë së tij. Në atë ditë, asnjë i afërm nuk do të mund t'i bëjë dobi të afërmit të tij, asnjë mik nuk do të mund të ndihmojë mikun e tij, sado i dashur të ketë qenë në jetën e dynjasë. Asnjë prej tyre nuk do të ketë mundësi të shpëtojë tjetrin nga dënimi i Allahut, as duke u lutur për të, as duke u përpjekur të ndërhyjë, as duke ofruar kompensim. Kjo ndodh sepse në atë Ditë i tërë pushteti i përket vetëm Allahut, dhe askush nuk guxon të pretendojë ndonjë gjë për veten e tij. Mirëpo, ekziston një përjashtim i vetëm: ata që Allahu i ka mëshiruar nga besimtarët, sepse ndërmjetësimi i tyre mund të pranohet vetëm me lejen e Allahut, pasi Ai është i Gjithëfuqishëm në ndëshkimin e armiqve të Tij dhe i Mëshirshëm me miqtë e Tij dhe me ata që e adhurojnë Atë.

Përfitimet nga ajeti:

• Kjo na mëson se lidhjet e dynjasë, sado të forta që janë, marrin fund në Ditën e Kiametit; prandaj duhet të kujdesemi për marrëdhënien tonë me Allahun, e cila është e përhershme.
• Na bën të kuptojmë se shpëtimi i vërtetë nuk është te njerëzit, por te Mëshira e Allahut, prandaj duhet ta kërkojmë atë me sinqeritet.
• Na nxit të punojmë vepra të mira që Allahu të na mëshirojë dhe të na pranojë ndërmjetësimin e të dërguarve dhe të besimtarëve të devotshëm, sepse ndërmjetësimi është vetëm me lejen e Tij.
• Na bën të reflektojmë se jeta e vërtetë është ajo pas vdekjes, ndaj duhet të përgatitemi për atë Ditë kur as pasuria, as fisi, as miqtë nuk do të na ndihmojnë, por vetëm veprat tona dhe mëshira e Allahut.