Ад-Духан сүрөсү — Аят 41

1. Аяттагы сөздөрдүн мааниси:

• يَوْمَ — күнү, башкача айтканда кыямат күнү.
• لَا يُغْنِي — пайда бербейт, куткарбайт, ордун толтурбайт.
• مَوْلًى — жакын, тууган, дос, колдоочу.
• شَيْئًا — эч нерсе, эч кандай пайда.
• يُنصَرُونَ — жардам берилбейт, корголбойт.

1. Аяттын түшүндүрмөсү:

Бул аят кыямат күнүнүн оор абалын жана андагы жардамсыздыкты баяндайт. Ошол күнү эч бир жакын адам өзүнүн жакынына, эч бир дос өзүнүн досуна эч кандай пайда келтире албайт. Бирөө экинчисин Аллахтын азабынан куткара албайт, аларга сырттан эч ким жардам бере албайт. Анткени ошол күнү бийлик, падышалык жалгыз Аллахка таандык, эч ким өзүнө эч кандай күч-кубатту талап кыла албайт. Ал күнү адамдардын бардык байланыштары, туугандык, достук мамилелери өз күчүн жоготот. Ар ким өзү үчүн гана жооп берет. Бирок Аллах ырайым кылган ыймандуу адамдарга шапаат (колдоо) берүү мүмкүнчүлүгү бар, ал Аллахтын уруксаты менен гана болот. Аллах өз душмандарынан өч алууда кудуреттүү, ал эми өзүнүн жакын пенделерине жана моюн сунгандарга ырайымдуу.

1. Аяттан алынуучу пайдалар:

• Кыямат күнүндө адамдардын дүйнөлүк байланыштары, туугандыгы, достугу эч кандай пайда бербей турганын билүү — бул бизди дүйнө жашоосуна ашыкча берилип кетүүдөн сактайт.
• Ар бир адам өзүнүн жакындарына, досторуна таянып калбастан, Аллахка таянып, Анын ырайымын алууга аракет кылышы керек.
• Бул аят ыймандуу адамдарга үмүт берет: Аллах ырайым кылгандар үчүн шапаат болушу мүмкүн, демек, Аллахка жакын болуу, Анын буйруктарын аткаруу — эң чоң ийгилик.
• Аллахтын кудуреттүүлүгү жана ырайымдуулугу эске салынат: Ал өз душмандарын жазалоодо күчтүү, ал эми моюн сунгандарга ырайымдуу. Бул бизди Аллахтын ырайымына үмүт кылып, Ага моюн сунууга чакырат.
• Кыямат күнүндөгү жардамсыздыкты эстөө — адамды адилеттүү, жакшылык кылуучу, Аллахтын буйруктарын аткаруучу болууга түрткү берет.