Sure Duhân — Ayet 41

Kelime Anlamları:

• Mevlâ: Yakınlık, akrabalık, dostluk veya yardımlaşma bağı bulunan kişi; sahip, efendi, dost, akraba.
• Yüğnî: Fayda vermek, bir şeyi savmak, engellemek, zararı defetmek.
• Yunsarûn: Yardım edilmek, desteklenmek, korunmak.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, kıyamet gününün dehşet verici sahnelerinden birini gözler önüne seriyor. O gün öyle bir gündür ki, hiçbir yakın, hiçbir dost, hiçbir akraba, sevdiği kişiden herhangi bir sıkıntıyı, azabı uzaklaştıramayacaktır. Ne baba evladını, ne evlat babasını, ne kardeş kardeşini, ne de dost dostunu kurtarabilecektir. Herkes yalnızca kendi derdine düşecek, kendi hesabını düşünecektir.

O gün yardımlaşma, dayanışma, aracılık gibi dünyevî bağların tamamı kopacaktır. Hiç kimse, hiçbir kimseye azaptan korunma noktasında en ufak bir fayda sağlayamayacak, hiçbir güç, hiçbir otorite, Allah'ın azabını engelleyemeyecektir. Çünkü o gün mülk, yönetim ve hüküm tamamen Allah'a aittir. Hiçbir kimsenin, hiçbir varlığın, O'nun izni olmadan bir şeye gücü yetmeyecektir.

Ancak Allah'ın rahmetine mazhar olan müminler müstesnadır. Allah'ın izniyle, O'nun sevdikleri ve O'na itaat edenler için şefaat söz konusu olabilecektir. Bu da tamamen Allah'ın lütfu ve keremidir.

Bu âyet bize, asıl güveneceğimiz, dayanacağımız ve sığınacağımız tek varlığın Allah olduğunu öğretiyor. Dünyadaki akrabalık, dostluk ve yakınlık bağları ne kadar kıymetli olsa da, asıl kurtuluşun Allah'a iman etmek, O'na itaat etmek ve O'nun rızasını kazanmakla mümkün olacağını hatırlatıyor. Öyleyse hayatımızı, o büyük günde bize fayda verecek amellerle süsleyelim; Allah'ın rahmetine talip olalım ve O'nun sevgisini kazanmaya çalışalım. Unutmayalım ki, o gün hiçbir yakınlık fayda vermeyecek, yalnızca iman ve salih amel kurtuluşa vesile olacaktır.