Surat Ad-Dukhan — Ayat 41

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• يَوْمَ (yauma): dina, yaiku dina kiamat.
• لَا يُغْنِي (lā yughnī): ora bisa nyukupi, ora bisa menehi manfaat, ora bisa nulungi.
• مَوْلًى (maulan): kanca, sedulur, sanak, utawa sapa waé kang dadi panulung.
• شَيْئًا (syai'an): barang sethithik waé, ora ana gunané babar pisan.
• يُنصَرُونَ (yunsharūn): padha ditulungi, padha dilindhungi saka siksa.

1. Tafsiré ayat:

Ing dina kiamat mengko, ora ana siji waé kang bisa nulungi liyané. Sanak sedulur ora bisa ngreksa sanak seduluré, kanca ora bisa ngreksa kancané, lan sapa waé kang dadi panulung ora bisa menehi manfaat sethithik waé marang wong liya. Ora ana kang bisa nyingkiri utawa nglindhungi saka siksa Allah. Ing dina iku, kabeh kekuwatan lan panguwasa mung kagungané Allah. Ora ana siji waé kang bisa ngaku-ngaku duwé kekuwatan utawa bisa nulungi wong liya. Kajaba mung wong-wong mukmin kang wis diparingi rahmat lan idin saka Allah, mula bisa éntuk syafaat. Allah iku Maha Kuwasa nalika mbalesi para mungsuhé, lan Maha Welas Asih marang para kekasihé lan wong-wong kang padha taat marang Panjenengané.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngélingaké marang kita yèn dina kiamat iku dina kang nggegirisi, ing kana ora ana kang bisa nulungi kajaba mung Allah.
• Kita kudu nyiyapake bekal kanggo dina kiamat, ora mung ngandelake sanak sedulur utawa kanca ing donya.
• Kita dijak supaya tansah taat marang Allah lan nyedhaki Panjenengané, amarga mung Panjenengané kang bisa nulungi lan nglindhungi kita ing dina iku.
• Ayat iki uga nuduhaké yèn Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa, nanging uga Maha Welas Asih marang wong-wong kang padha iman lan taat.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat ngibadah lan ngupaya dadi wong kang diparingi rahmat lan syafaat ing dina kiamat.