Sura Al-Dżasija — Werset 23

Znaczenie wybranych słów:

• Hawāhu (هَوَاهُ) – pragnienie, zachcianka, skłonność duszy do tego, co podoba się człowiekowi.
• Aḍallahū (أَضَلَّهُ) – sprowadził go z drogi prawdy, pozostawił go w błędzie.
• Chatama (خَتَمَ) – nałożył pieczęć, zamknął, uniemożliwił przyjęcie czegokolwiek.
• Ghiszāwah (غِشَاوَةً) – zasłona, przesłona, osłona uniemożliwiająca widzenie.

Wyjaśnienie wersetu:

Zwróć uwagę, o Proroku, na tego, kto uczynił swoje pragnienia i zachcianki swoim bogiem – nie pragnie niczego, czego by nie uczynił, i nie ma innego celu ponad zaspokojenie swoich żądz. Taki człowiek, po tym jak dotarła do niego prawda i ustanowiono przeciwko niemu dowód, został przez Boga sprowadzony z drogi słusznej – jako kara za jego upór i świadome odrzucenie prawdy. Bóg zamknął jego słuch, tak że nie słyszy napomnień ani nie czerpie z nich korzyści, zamknął jego serce, tak że nie pojmuje i nie rozumie, a na jego wzrok nałożył zasłonę, która przesłania mu dowody Bożej mocy i jedyności Boga. Któż więc zdoła go poprowadzić ku prawdzie po tym, jak Bóg sprowadził go z drogi? Czyż nie zastanowicie się, ludzie, i nie zrozumiecie, że ten, kogo Bóg pozostawił w błędzie, nigdy nie znajdzie przewodnika ani pomocnika, który wyprowadziłby go na prostą drogę? Werset ten jest także ostrzeżeniem dla wierzących, aby nie czynili ze swoich pragnień przewodnika w swoich czynach, lecz aby podporządkowali je temu, co nakazał Bóg.

Korzyści płynące z wersetu:

• Ostrzeżenie przed podążaniem za pragnieniami i uczynieniem ich celem życia – jest to bowiem droga do zguby i oddalenia się od Boga.
• Ukazanie, że Bóg pozostawia w błędzie tego, kto świadomie i z uporem odrzuca prawdę – jest to sprawiedliwa kara za jego czyny.
• Zachęta do korzystania ze słuchu, wzroku i serca w sposób, który przybliża do Boga, zanim nadejdzie chwila, gdy te zmysły zostaną zamknięte i zapieczętowane.
• Przypomnienie, że prawdziwe prowadzenie pochodzi wyłącznie od Boga – nikt nie jest w stanie poprowadzić kogoś, kogo Bóg sprowadził z drogi, ani sprowadzić z drogi tego, kogo Bóg prowadzi.
• Wezwanie do refleksji i zastanowienia się nad losem tych, którzy oddali się swoim zachciankom, aby uniknąć ich ścieżki i pozostać na drodze Bożego przewodnictwa.