Сураи Аль-Джасия Оят 23 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё он касро, ки ҳавасашро чун худои худ гирифт ва…

Аль-Джасия · 23/37

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Джасия

أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَٰهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَىٰ عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَن يَهْدِيهِ مِن بَعْدِ اللَّهِ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ۝٢٣

🔤 Transliteration

Afara`ayta manit takhaza ilaahahoo hawaahu wa adal lahul laahu `alaa `ilminw wa khatama `alaa sam`ihee wa qalbihee wa ja`ala `alaa basarihee ghishaawatan famany yahdeehi mim ba`dil laah; afalaa tazakkaroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Оё он касро, ки ҳавасашро чун худои худ гирифт ва Худо аз рӯи илм гумроҳаш кард ва бар гӯшу дилаш мӯҳр ниҳод ва бар дидагонаш парда афканд, дидаӣ? Агар Худо ҳидоят накунад, чӣ касе ӯро ҳидоят хоҳад кард? Чаро панд намегиред?

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

أَفَرَأَيْتَ: Оё дидӣ? Оё андешидӣ?
اتَّخَذَ إِلَٰهَهُ هَوَاهُ: Ҳавои нафси худро худои хеш қарор дод.
أَضَلَّهُ اللَّهُ: Худо ӯро гумроҳ кард.
عَلَىٰ عِلْمٍ: Бо вуҷуди дониш ва огоҳӣ.
خَتَمَ: Мӯҳр зад, пӯшид.
غِشَاوَةً: Парда, ҳиҷоб.
تَذَكَّرُونَ: Панд мегиред, ба ёд меоред.

Тафсири оят:

Эй Паёмбар, оё надидӣ ва андешидӣ касеро, ки ҳавои нафси худро ба ҷои Худо ба худоӣ гирифт? Яъне ҳар чизеро, ки нафсаш хоҳиш кард, онро иҷро мекард ва ҳеҷ чизе ӯро аз пайравии ҳавои нафс бознамедошт. Худованди мутаъол ӯро бо вуҷуди он ки дониш дошт ва ҳуҷҷат бар ӯ қоим шуда буд, гумроҳ кард. Пас ӯ пандҳои Худоро намешунавад ва аз онҳо ибрат намегирад. Худо бар дили ӯ мӯҳр зад, то ки чизеро нафаҳмад, ва бар чашми ӯ парда гузошт, то ки далелҳои Худоро набинад. Пас кӣ метавонад ӯро баъд аз гумроҳ кардани Худо ба роҳи рост ҳидоят кунад? Оё шумо панд намегиред ва намефаҳмед, ки ҳар касро Худо ин тавр кард, ҳаргиз ҳидоят нахоҳад ёфт ва барои худ ҳеҷ дӯсту роҳнамое нахоҳад ёфт?

Ин оят асосест барои огоҳӣ аз он ки ҳавои нафс набояд сабаби амалҳои мӯъминон бошад. Ҳамчунин дар он ишора шудааст, ки араби замони ҷоҳилият баъзан сангҳо ва тиллову нуқраро мепарастиданд ва ҳар гоҳ чизе беҳтар аз он меёфтанд, аввалиро мешикастанд ва дигареро мепарастиданд. Ин оят нишон медиҳад, ки пайравии ҳавои нафс низ як навъи парастиш аст, ки одамро ба гумроҳӣ мебарад.

Фоидаҳои оят:

Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ҳавои нафс метавонад одамро ба ҷое барад, ки худоро фаромӯш кунад ва танҳо хоҳишҳои худро иҷро намояд.
Худо ба касе, ки огоҳона роҳи гумроҳиро интихоб мекунад, имкони ҳидоятро мегирад ва ин адолати Худост.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ҳамеша ба Худо таваккал кунем ва аз ҳавои нафс дурӣ ҷӯем, зеро танҳо Худо метавонад моро ба роҳи рост ҳидоят кунад.
Қуръон моро даъват мекунад, ки панд гирем ва андеша кунем, то ки аз сарнавишти касоне, ки ҳавои нафси худро парастиданд, ибрат гирем.
Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини андеша ва тафаккур аст ва моро ба сӯи роҳи рост ва некӯкорӣ ҳидоят мекунад.

📜 Оят 21-25 — Сураи Аль-Джасия

21أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ اجْتَرَحُوا السَّيِّئَاتِ أَن نَّجْعَلَهُمْ كَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَوَاءً مَّحْيَاهُمْ وَمَمَاتُهُمْ ۚ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ

Оё окон, ки кунандаи бадиҳо мешаванд, мепиндоранд, ки дар шумори касоне, ки имон овардаанд ва корҳои шоиста кардаанд, қарорашон медиҳем? Ва оё зиндагиву маргашон яксон аст? Чӣ бад доварӣ мекунанд.

22وَخَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزَىٰ كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

Ва Худо осмонҳову заминро ба ҳақ биёфарид, то ҳар касеро баробари коре, ки кардааст, ҷазо диҳад ва ба онҳо ситам нашавад.

23أَفَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَٰهَهُ هَوَاهُ وَأَضَلَّهُ اللَّهُ عَلَىٰ عِلْمٍ وَخَتَمَ عَلَىٰ سَمْعِهِ وَقَلْبِهِ وَجَعَلَ عَلَىٰ بَصَرِهِ غِشَاوَةً فَمَن يَهْدِيهِ مِن بَعْدِ اللَّهِ ۚ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

24وَقَالُوا مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ ۚ وَمَا لَهُم بِذَٰلِكَ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ

Ва гуфтанд: «Ҷуз зиндагии дунявии мо ҳеҷ нест. Мемирему зинда мешавем ва моро ғайри даҳр ҳалок накунад». Ононро ба он донише нест ва фақат дар пиндоре ҳастанд.

25وَإِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ مَّا كَانَ حُجَّتَهُمْ إِلَّا أَن قَالُوا ائْتُوا بِآبَائِنَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

Ва чун оёти равшани Мо бар онҳо тиловат шавад, ҳуҷҷаташон ин аст, ки мегӯянд: «Агар рост мегӯед, падарони моро зинда кунед».

← Оят 22 📖 Аль-Джасия Оят 24 →

Аль-ДжасияФеҳристи Қуръон

37Оят

MeccanRevelation

23Оят

Тарҷума — Аль-Джасия 23

Сураи Аль-Джасия Оят 23 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Оё он касро, ки ҳавасашро чун худои худ гирифт ва…

Сураи Оят 23/37 — Сураи Аль-Джасия الجاثية (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Джасия Гӯш кун, Сураи Аль-Джасия Тарҷума, Сураи Аль-Джасия mp3, Сураи Аль-Джасия pdf. Оят 21–25. Ба Тоҷикӣ: Русский.