Sura Al-Ahkaf — Werset 7

Znaczenie słów:

• تُتْلَى – jest recytowane, czytane.
• بَيِّنَاتٍ – jasne, oczywiste, wyraźne dowody.
• لِلْحَقِّ – o prawdzie, czyli o Koranie.
• لَمَّا جَاءَهُمْ – kiedy do nich przyszło.
• سِحْرٌ مُّبِينٌ – jawna, oczywista magia/czarodziejstwo.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Kiedy Wszechmogący Allah wspomina w tym wersecie o postawie niewiernych wobec Jego znaków, ukazuje nam ich zatwardziałość i upór. Gdy recytowane są im wersety Koranu – które są dowodami jasnymi, pełnymi światła i prawdy, nie pozostawiającymi żadnych wątpliwości co do ich boskiego pochodzenia – oni zamiast przyjąć je z pokorą i rozwagą, odwracają się i wypowiadają słowa pełne pogardy i zaprzeczenia.

Ci, którzy odrzucili wiarę, gdy dotarła do nich prawda – czyli Koran przyniesiony przez Proroka Mahometa (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo Allaha) – powiedzieli o nim: „To jest tylko jawna magia”. Nie potrafili znaleźć żadnego logicznego argumentu przeciwko niemu, więc uciekli się do oskarżenia o czarodziejstwo, które – jak twierdzili – ma zwodzić ludzi i odwracać ich od ich przodków. A przecież ten Koran, który słyszeli, był pełen mądrości, nauk i prawd, których żaden człowiek nie byłby w stanie stworzyć.

Ich słowa były czystym zaprzeczeniem rzeczywistości – nazwali prawdę magią, a światło ciemnością. To dowód na to, że serca, które nie chcą przyjąć prawdy, potrafią odwrócić znaczenia i nazwać rzeczywistość jej przeciwieństwem.

Korzyści i nauki płynące z tego wersetu:

1. Cierpliwość wobec sprzeciwu – Prorok (niech będzie z nim pokój i błogosławieństwo) spotykał się z podobnymi oskarżeniami, a mimo to nie zniechęcał się i kontynuował swoje posłannictwo. Uczy nas to wytrwałości w głoszeniu prawdy, nawet gdy spotykamy się z niezrozumieniem i atakami.
2. Potęga Koranu – Sam fakt, że niewierni nazwali go magią, świadczy o jego niezwykłej sile oddziaływania na serca i umysły. Gdyby był zwykłym ludzkim słowem, nie wywołałby takiej reakcji.
3. Sprawiedliwość Allaha – Ten werset pokazuje, że Allah nie pozostawia ludzi bez ostrzeżenia. Wysyła im jasne znaki i dowody, a jeśli mimo to odrzucają prawdę, ponoszą tego konsekwencje.
4. Pokora wobec prawdy – Wierzący powinien zawsze przyjmować prawdę, skądkolwiek by pochodziła, i nie odrzucać jej z powodu dumy czy uprzedzeń. To jedna z najważniejszych cech człowieka wierzącego.
5. Ochrona przed samooszukiwaniem – Człowiek, który z góry zakłada, że odrzuci coś, co do niego przychodzi, może stracić największe dobro. Dlatego powinniśmy być otwarci na nauki płynące z Koranu i rozważać je z czystym sercem.