Suurah Muhammad — Aayad 11

Macnaha Erayada:

• Mawlaa: Gargaare, u dhawaade, iyo maamulaha arrimaha.
• La mawla lahum: Ma laha gargaare iyo wax ka difaaca.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ku caddaynaysaa sababta loo kala saaro mu'miniinta iyo gaalada. Eebbe wuxuu sheegay in nasiibka wanaagsan ee mu'miniinta helaan iyo cibaadda gaalada ay ugu wacan tahay in Eebbe yahay gargaaraha iyo u dhawaadaha kuwa rumeeyay. Iyaga wuxuu ku xoojiyaa, wuxuuna u fududeeyaa jidkooda, wuxuuna ka difaacaa cadawgooda.

Haddaba gaalada, iyagu ma laha gargaare iyo wax ka difaaca, maxaa yeelay waxay ka jeesteen Eebbe oo ay ka gaaloobeen, markaas Eebbe wuxuu uga tagay inay isku halleeyaan dadka iyo sanamyada, kuwaas oo aan waxba u tarayn. Sidaa darteed, ma jiro cid iyaga u gargaarta ama u difaacda, waxayna ku sugnaan doonaan cibaado iyo khasaare.

Waa in la ogaado in Eebbe uu yahay mawlaa (gargaaraha) kuwa rumeeyay, laakiin gaalada iyagu ma laha mawlaa iyo gargaare. Tani waa arrin ku saabsan gargaarka iyo nasiibka, ma aha arrin ku saabsan xukunkii Eebbe oo ku saabsan abuurkiisa, maxaa yeelay Eebbe waa Eebbaha dhamaantood, laakiin gargaarka iyo nasiibka wuxuu u gaar yeelay kuwa rumeeyay.

Faa'iidooyin laga soo qaadan karo aayaddan:

1. Mu'miniintu waxay leeyihiin gargaare xaqiijiyay oo ah Eebbe, kaas oo aan waligiis ka tagayn kuwa isaga rumeeyay.
2. Gaalada iyo kuwa ka gaalooba Eebbe, waxay ku noolaan doonaan cibaado iyo khasaare, maxaa yeelay ma laha cid iyaga u gargaarta.
3. Aayaddan waxay ku dhiirrigelinaysaa mu'miniinta inay ku tiirsanaadaan Eebbe oo kaliya, isla markaana ay ka fogaadaan inay ka cabsadaan gaalada, maxaa yeelay Eebbe waa gargaarahooda.
4. Waxay muujinaysaa in nasiibka iyo guusha ay ku xiran tahay Iimaanka iyo rumeynta Eebbe, ma aha xoogga iyo tirada dadka.
5. Waxay ku baraarujinaysaa qalbiga mu'minka inuu Eebbe u dhawaado oo uu isaga u hogaansamo, maxaa yeelay Eebbe wuxuu u dhawaaday kuwa isaga rumeeyay oo uu u gargaaray.