Sure Muhammed — Ayet 11

Kelime Anlamları:

• Mevlâ: Dost, yardımcı, koruyucu ve işleri üstlenen demektir.
• Âmentü: İman edenler, Allah'a ve O'nun dinine kalben inanıp tasdik edenler.
• Kâfirûn: Allah'ı ve O'nun gönderdiği hak dini inkâr edenler.

Tefsir:

Bu âyet, bir önceki âyette zikredilen iki grup arasındaki farklı akıbetin sebebini açıklamaktadır. Müminlerin dünyada zafere ulaşması, ahirette ise cennetle mükâfatlandırılması; kâfirlerin ise dünyada zelil olması ve ahirette cehenneme çarptırılması, şu gerçeğe dayanmaktadır: Allah, iman eden kullarının dostu, koruyucusu ve yardımcısıdır. Onları asla yalnız bırakmaz, zorluklarda onlara destek olur ve sonunda kendilerini kurtuluşa erdirir. Kâfirlere gelince, onların hiçbir dostu, koruyucusu ve yardımcısı yoktur. Allah onları kendi hâllerine bırakmıştır; ne dünyada onları himaye edecek bir güç vardır ne de ahirette onları azaptan kurtaracak bir destekçi. Burada söz konusu olan velayet, kulluk velayeti değil, yardım ve koruma velayetidir. Zira bütün yaratılmışlar ister istemez Allah'ın kulu ve mülküdür; ancak Allah'ın özel dostluğu ve yardımı yalnızca iman edenlere mahsustur.

Faydalar:

• Bu âyet, müminlere büyük bir güven ve huzur aşılar: Allah'ın dostluğu ve yardımı onlarladır. Bu dünyada ne kadar zorluk çekseler de sonuçta galip geleceklerdir.
• İman, insanı yalnızlıktan kurtarır; mümin, her an kendisini koruyan ve gözeten bir Mevlâ'ya sahip olduğunu bilir.
• Kâfirlerin güçleri, malları ve taraftarları ne kadar çok olursa olsun, gerçekte dayanacakları hiçbir destekleri yoktur; bu da onların akıbetinin hüsran olduğunu gösterir.
• Bu âyet, insanı iman etmeye ve Allah'a sığınmaya teşvik eder; çünkü gerçek güç ve zafer ancak Allah'a iman edenlerin yanındadır.