Sura Muhammad — Werset 38

Znaczenie słów:

• „tabkhalū” (بتبخلون) – skąpicie, wstrzymujecie się od wydawania.
• „yabkhal” (يبخل) – ten, kto skąpi.
• „al-Ghaniyy” (الغني) – Bogaty, Ten, który nie potrzebuje niczego.
• „al-fuqarā’” (الفقراء) – biedni, potrzebujący.
• „tawallaw” (تتولوا) – odwrócicie się, odejdziecie od posłuszeństwa.
• „yastabdil” (يستبدل) – zastąpi, sprowadzi innych.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

O wy, którzy zostaliście wezwani do wiary! Jesteście wzywani do wydawania z waszego majątku na drodze Boga – na walkę w obronie Jego religii i wsparcie Jego sprawy. Nie jest to jednak nakaz wydania wszystkiego, lecz jedynie części tego, co posiadacie. Mimo to, wśród was znajdują się tacy, którzy wstrzymują się i skąpią w tej kwestii. Kto jednak skąpi, ten tak naprawdę skąpi wyłącznie przeciwko sobie samemu – pozbawia się bowiem ogromnej nagrody, jaką Bóg przygotował dla hojnych, i ściąga na siebie stratę w życiu ostatecznym.

Bóg jest Bogaty i nie potrzebuje waszych datków ani waszego majątku. To wy jesteście potrzebującymi – potrzebujecie Jego łaski, miłosierdzia i nagrody. Wasze wydawanie na Jego drodze nie przynosi korzyści Jemu, lecz wam samym.

Jeśli zaś odwrócicie się od posłuszeństwa Bogu i Jego przykazań – porzucając wiarę lub uchylając się od obowiązków – Bóg was zniszczy i sprowadzi innych ludzi, którzy będą lepsi od was. Będą oni posłuszni Bogu, słuchać Jego wysłannika i walczyć na Jego drodze swoim majątkiem i swoimi duszami. Nie będą podobni do was w skąpstwie, odwrocie i nieposłuszeństwie, lecz będą oddani i ulegli.

Korzyści płynące z tego wersetu:

1. Wydawanie na drodze Boga jest dowodem wiary i posłuszeństwa – a skąpstwo jest cechą, która szkodzi przede wszystkim samemu człowiekowi.
2. Bóg nie potrzebuje naszych datków – to my potrzebujemy Jego nagrody i miłosierdzia. Nasza hojność jest dla nas błogosławieństwem, a nie przysługą wobec Boga.
3. Bóg nie jest zależny od żadnego stworzenia – jeśli ludzie odwrócą się od Niego, On sprowadzi innych, którzy będą lepsi i bardziej oddani. To uczy nas pokory i odpowiedzialności za nasze czyny.
4. Werset ten zachęca do poświęcenia i hojności, pokazując, że prawdziwy zysk jest u Boga, a strata – dla tego, kto skąpi.
5. Przypomina, że wspólnota muzułmańska musi być wierna swoim obowiązkom, aby zasłużyć na Boże wsparcie i błogosławieństwo.