Sure Fetih — Ayet 26

Kelime Anlamları:

• Hamiyye (الحمية): Öfke, gayret, kibir ve izzet-i nefis duygusu; bir şeye karşı şiddetli tepki gösterme.
• Hamiyyetü'l-Cahiliyye (حمية الجاهلية): İslam öncesi dönemin kör taassubu, hak ve adaleti gözetmeyen, sadece nefsin arzularına dayanan kibir ve inat.
• Sekîne (السكينة): Kalbe inen huzur, güven, sükûnet ve manevi rahatlık.
• Kelimetü't-Takvâ (كلمة التقوى): Takva kelimesi, yani "Lâ ilâhe illallah" (Allah'tan başka ilah yoktur) sözü.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Hudeybiye antlaşması sırasında yaşananları bizlere haber veriyor. O gün müşrikler, Peygamber Efendimiz (s.a.v.) ve ashâbının Kâbe'yi ziyaret etmek üzere geldiklerini görünce, içlerine cahiliye dönemine ait bir öfke ve kibir duygusu yerleşti. Onların bu öfkesi, hakka boyun eğmekten değil, tamamen nefsani bir inattan kaynaklanıyordu. "Bismillahirrahmanirrahim" yazılmasına ve "Muhammed Resulullah" ifadesinin kabulüne yanaşmamaları, işte bu cahiliye hamasetinin bir sonucuydu.

İşte tam bu noktada Yüce Allah, Peygamberine ve müminlere kendi katından bir sekîne, yani gönül huzuru ve manevi bir güven indirdi. Bu huzur sayesinde müminler, müşriklerin bu kışkırtıcı davranışlarına karşı sükûnetlerini korudular, öfkelerine kapılıp yanlış bir adım atmadılar. Allah onlara, takvanın özü olan "Lâ ilâhe illallah" kelimesini ilham etti ve onları bu kelime üzerinde sabit kıldı. Bu kelime, imanın temeli, takvanın zirvesi ve kurtuluşun anahtarıdır.

Yüce Allah, bu kelimenin asıl sahiplerinin müminler olduğunu, onların bu kelimeye müşriklerden çok daha lâyık olduklarını ve onun gerçek ehlini teşkil ettiklerini bildiriyor. Çünkü Allah, kalplerin özünü bilendir; kimin samimi, kimin riyakâr olduğunu en iyi O bilir. Bu sebeple bu büyük kelimeyi, onu hakkıyla taşıyacak olan müminlerin kalbine yerleştirdi.

Bu âyet bizlere çok önemli bir ders veriyor: Zorluklar karşısında öfkeye kapılmak yerine, Allah'a güvenmek ve O'ndan gelecek huzuru beklemek gerekir. Müminin gücü, kaba kuvvetten değil, kalbindeki iman ve Allah'a olan teslimiyetinden gelir. Allah, samimi kullarına her zaman yardım eder ve onları huzura kavuşturur. Bugün bizler de hayatımızda ne zaman bir sıkıntıyla karşılaşsak, bu âyetin müjdesine sarılmalı, Allah'ın sekînesini kalbimize davet etmeli ve "Lâ ilâhe illallah" kelimesine sımsıkı tutunmalıyız. Çünkü kurtuluş, ancak bu kelimede ve onun gerektirdiği takva hayatındadır. Allah'ın ilmi her şeyi kuşatmıştır; O, kalplerimizde olanı bilir ve bizleri en doğru yola iletir.