Surah Al-Maidah — Talata 38

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• As-Saariq (السَّارِقُ): Ang lalaking magnanakaw.
• As-Saariqah (السَّارِقَةُ): Ang babaeng magnanakaw.
• Faqta'u (فَاقْطَعُوا): Putulin ninyo (O mga namumuno).
• Aydiyahuma (أَيْدِيَهُمَا): Ang kanilang mga kanang kamay.
• Jaza'an (جَزَاءً): Bilang kabayaran at ganti.
• Nakalan (نَكَالًا): Parusang pampigil at pampatigil upang hindi na maulit ang krimen, at bilang babala sa iba.

Ang Tafsir (Paliwanag):

O mga namumuno sa mga Muslim, ang lalaking magnanakaw at ang babaeng magnanakaw — kapag napatunayan ang kanilang pagnanakaw ayon sa mga kundisyong itinakda ng Batas Islamiko, tulad ng pag-abot ng ninakaw na halaga sa itinakdang hangganan, at walang anumang pag-aalinlangan sa ebidensya — ay putulin ninyo ang kanilang mga kanang kamay. Ito ay bilang kabayaran sa kanilang ginawang pagnanakaw ng kayamanan ng mga tao nang walang karapatan, at bilang parusang nagmumula sa Allah upang sila ay mapigilan, at upang ang iba ay matakot at hindi gumawa ng katulad na krimen. Ang parusang ito ay hindi lamang paghihiganti, kundi isang paraan ng paglilinis sa lipunan mula sa kasamaan at pagpapanatili ng katiwasayan ng mga ari-arian.

Ang Allah ay Aziz (Makapangyarihan) — walang sinuman ang makahahadlang sa Kanyang pagpapatupad ng Kanyang kautusan, at walang sinuman ang makakalaban sa Kanyang kapangyarihan. Siya ay Hakim (Marunong) — ang Kanyang mga batas ay pawang may karunungan at katarungan, walang kalabisan at walang kakulangan. Ang Kanyang pag-uutos ng pagputol ng kamay ay hindi dahil sa kalupitan, kundi dahil sa malalim na karunungan na nagliligtas sa lipunan mula sa laganap na krimen at nagpapanatili ng tiwala at kapayapaan.

Mga Aral at Bunga ng Talata:

1. Ang katarungan ng Islam: Ang parusang ito ay nagpapakita na ang Islam ay hindi nagpapabaya sa karapatan ng mga inaapi at ninakawan. Ang bawat isa ay mananagot sa kanyang ginawa, at ang lipunan ay may karapatang ipagtanggol ang sarili laban sa mga lumalabag sa batas.
2. Ang kaligtasan ng lipunan: Sa pamamagitan ng parusang ito, ang lipunan ay nagiging ligtas mula sa mga magnanakaw. Ang takot sa parusa ay pumipigil sa marami na gumawa ng krimen, kaya ang mga ari-arian at dangal ng mga tao ay napoprotektahan.
3. Ang awa ng Allah sa Kanyang mga nilikha: Ang parusang ito ay hindi sadya upang saktan ang tao, kundi upang linisin siya sa kanyang kasalanan sa mundong ito, upang hindi na siya patawanin ng mas mabigat na parusa sa Kabilang Buhay. Ito ay awa sa magnanakaw mismo, sapagkat ang parusa sa mundo ay nagiging panglunas sa kanyang kasalanan.
4. Ang karunungan ng batas ng Allah: Ang bawat utos ng Allah ay may layunin at karunungan. Ang mga batas ng Islam ay hindi basta-basta lamang, kundi ito ay nagmumula sa Ganap na Karunungan ng Allah na nakakaalam ng lahat ng bagay.
5. Ang pagpapahalaga sa pag-aari ng iba: Ang talatang ito ay nagtuturo sa atin na igalang ang pag-aari ng iba at huwag sakmalin ang anumang hindi atin. Ang pagnanakaw ay isang malaking kasalanan na sumisira sa tiwala at nagdudulot ng kaguluhan sa lipunan.
6. Ang pagiging makapangyarihan ng Allah: Ang Allah ay may kakayahang ipatupad ang Kanyang mga batas sa sinuman, at walang sinuman ang makakatakas sa Kanyang kapangyarihan. Ang kaalamang ito ay nagpapalakas ng ating pananampalataya at nagtuturo sa atin na sumunod sa Kanyang mga utos nang may kababaang-loob.