مائدہ سۈرىسى — ئايەت 51

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• «ئەۋلىيا» (أَوْلِيَاء): ياردەمچىلەر، دوستلار، ھەمدەم ۋە مەدەتكارلار دېگەن مەنىدە.
• «يەتەۋەللەھۇم» (يَتَوَلَّهُم): ئۇلارنى دوست تۇتۇش، ئۇلارغا ياردەم بېرىش ۋە ئۇلارغا يۆلەنمەك دېگەن مەنىدە.
• «زالىمىن» (الظَّالِمِينَ): زۇلۇم قىلغۇچىلار، يەنى ئۆزلىرىگە زۇلۇم قىلىپ كاپىرلارنى دوست تۇتقان كىشىلەر.

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئى مۆمىنلەر! يەھۇدى ۋە ناسارالارنى ئۆزۈڭلارغا ياردەمچى ۋە مەدەتكار قىلىپ تۇتماڭلار. چۈنكى ئۇلار بىر-بىرىگە ياردەمچى ۋە دوستتۇر، ھەر ئىككى گۇرۇھ ئۆز دىنىدىكىلەرنى قوللايدۇ ۋە سىلەرگە قارشى بىرلىشىدۇ. ئۇلارنىڭ ھەممىسى سىلەرگە دۈشمەنلىك قىلىشتا ئورتاقتۇر. ئاراڭلاردىن كىمكى ئۇلارنى دوست تۇتسا ۋە ئۇلارغا ياردەم بەرسە، ئۇ ئۇلاردىن سانىلىدۇ ۋە ئۇلار بىلەن بىر سەپتە بولىدۇ. شۈبھىسىزكى، ئاللاھ كاپىرلارنى دوست تۇتقانلىقى سەۋەبىدىن ئۆزىگە زۇلۇم قىلغان قەۋمنى ھىدايەت قىلمايدۇ.

1. بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئىمان ئىگىلىرى ئۆز دىنى ۋە ئۈممىتىنى قوغداش ئۈچۈن، دىنىغا دۈشمەنلىك قىلىدىغان كىشىلەرنى ئۆزىگە ياردەمچى قىلماسلىقى كېرەك.
• مۆمىنلەر ئۆزئارا بىر-بىرىگە ياردەمچى ۋە قوللىغۇچى بولۇشى، ئىتتىپاقلىقنى ساقلىشى لازىم.
• كاپىرلارنى دوست تۇتۇش ئىمانغا زىيان يەتكۈزىدىغان ۋە ئادەمنى زۇلۇم قىلغۇچىلار قاتارىغا قوشىدىغان ئېغىر خاتالىقتۇر.
• ئاللاھ تائالا زۇلۇم قىلغۇچىلارنى ھىدايەت قىلمايدۇ، شۇڭا مۆمىنلەر ھەر ۋاقىت ھەق يولىدا مۇستەھكەم تۇرۇشى كېرەك.
• بۇ ئايەت مۇسۇلمانلارنى ئۆز ئىتىقادى ۋە ئۈممىتىگە سادىق بولۇشقا، شۇنداقلا ئىسلامنىڭ ئىززەت-ھۆرمىتىنى قوغداشقا تەرغىب قىلىدۇ.