سورت ق — آیت 41

د کلمو معناګانې:

• وَاسْتَمِعْ: ته غوږ شه، اوري ته حاضر شه.
• الْمُنَادِ: هغه څوک چې اواز کوي، يعني اسرافيل عليه السلام چې په صور (شپېلۍ) کې به پوهيږي.
• مِن مَّكَانٍ قَرِيبٍ: له نږدې ځايه، يعني له آسمانه چې ټولو خلکو ته نږدې وي.

تفسير:

اى رسوله! ته په هغه ورځ غوږ شه او اوري ته حاضر شه، کله چې اسرافيل عليه السلام په صور (شپېلۍ) کې پوهيږي او د حشر (قيامت) او د خلکو د راپاڅېدو اعلان کوي. دا اواز له داسې ځايه راځي چې ټولو مخلوقاتو ته نږدې دی، نو هر څوک به يې اوري، که هغه په ځمکه کې وي يا په آسمان کې. دا هغه ورځ ده چې ټول به له خپلو قبرونو راوځي او د خپل رب په وړاندې به درېږي. دا اعلان د حق او رښتيا سره دی، چې په کې هېڅ شک او ترديد نشته.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته د قيامت د ورځې د راتګ يقين راکوي، چې هغه ورځ به حتماً راشي او ټول به د حساب لپاره راپاڅېږو.
• دا مونږ ته يادونه کوي چې د الله تعالی خبره او د هغه د پيغمبرانو خبره رښتيا ده، نو بايد ورته غوږ ونيول شي او پرې عمل وشي.
• دا مونږ ته د آخرت د چمتووالي دعوت راکوي، چې نن چې کوم عمل کوو، هغه به د قيامت په ورځ مخې ته راځي، نو ښه عملونه دې کوو چې په هغه ورځ بريالي شو.