Surat Qaf — Ayat 44

1) Tegese tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• يَوْمَ : dina, yaiku dina Qiyamat.
• تَشَقَّقُ : pecah, mbukak, utawa bedhah.
• الْأَرْضُ : bumi, lemah.
• عَنْهُمْ : saka wong-wong mau, yaiku saka kubure.
• سِرَاعًا : kanthi cepet-cepet, enggal-enggal. Iki jamak saka tembung "سَرِيع" sing tegese wong sing cepet.
• ذَٰلِكَ : iku, yaiku bab metune wong-wong mau saka kubur.
• حَشْرٌ : ngumpulake, nggugah, utawa nangekake wong mati kanggo diklumpukake ing pangadilan.
• عَلَيْنَا : tumrap Ingsun (Allah).
• يَسِيرٌ : gampang, entheng, ora ana rekasa.

2) Katrangan bab isine ayat:

Ing dina Qiyamat mengko, bumi bakal pecah lan mbukak saka ndhuwure wong-wong sing wis dikubur ing jerone. Wong-wong mau banjur metu saka kubure kanthi cepet-cepet, enggal-enggal marani panggilan Allah. Kabeh iku mau, yaiku nglumpukake manungsa saka kubur menyang pangadilan Allah, iku gampang banget tumrap Allah. Ora ana sing angel lan ora ana sing abot kanggo Panjenengane, sanajan manungsa wis suwe mati lan wis dadi lemah.

3) Faedah sing bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen urip ing donya iki mung sakdhela, lan mesthi bakal ana dina Qiyamat sing kudu kita adhepi.
• Nuduhake kekuwasane Allah sing ora ana watese. Ngangkat wong mati saka kubur iku gampang banget tumrap Allah, mula kita ora perlu mangu-mangu marang dina Qiyamat.
• Nggugah ati supaya tansah siyap lan ora nglalekake bekal kanggo akhirat, amarga siji dina mesthi bakal dienggoni lan diadili.
• Ngandhakake yen Islam iku agama sing ngandhut pangarep-arep lan tanggung jawab. Kita diajak percaya marang dina Qiyamat minangka wujud katresnan marang kebeneran lan keadilan.
• Ayat iki uga nyenengake ati wong mukmin, amarga ngerti yen kabeh sing ditindakake ing donya bakal diadili kanthi adil dening Allah sing Maha Kuwasa lan Maha Welas.