Surat Qaf — Ayat 43

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• نُحْيِي (nuhyî): nguripi, paring urip.
• نُمِيتُ (numîtu): mateni, paring pati.
• الْمَصِيرُ (al-mashîr): panggonan bali, tujuan pungkasan.

1. Tafsir ayat:

Satemene Allah SWT iku dhewe kang nguripi sakabehing makhluk lan kang mateni sakabehing kang urip ing donya iki. Ora ana siji-sijia kang bisa nguripi utawa mateni kajaba mung Allah. Sakabehing manungsa lan makhluk bakal bali marang Allah ing dina kiamat, kanggo diadili lan diparingi piwales miturut lakune saben wong. Ing dina iku bumi bakal mecah metu wong-wong kang wis mati saka kubure, banjur padha metu kanthi cepet-cepet nyedhaki kang nimbali. Kabeh iku gampang lan entheng tumrap Allah. Dadi, urip lan pati iku kabeh ana ing astane Allah, lan pungkasane saben makhluk mesthi bali marang Panjenengane.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Kita padha ngerti yen urip lan pati iku mung saka Allah, mula ora perlu wedi marang liyan kajaba marang Allah.
• Kita kudu tansah eling yen saben wong bakal bali marang Allah, mula kudu nyiyapake bekal kanthi amal becik.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan rasa tentrem, amarga kabeh urusan pungkasane ana ing tangane Allah kang Maha Adil lan Maha Welas.
• Kita dadi luwih semangat nindakake kabecikan, amarga ngerti yen kabeh bakal diitung lan diparingi piwales dening Allah.
• Ayat iki uga ngelingake supaya ora gumedhe lan ora nglalekake pati, amarga pati iku mesthi teka lan sawise iku kita bakal bali marang Allah.