Surat Qaf — Ayat 45

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• نَّحْنُ أَعْلَمُ (Nahnu a'lamu): Ingsun luwih ngerti, maksude Allah SWT luwih ngerti.
• بِجَبَّارٍ (bijabbarin): Wong kang nguwasani kanthi paksa, kang bisa meksa wong liya.
• فَذَكِّرْ (fadzakkir): Mula sira aweh pepeling, sira eling-eling.
• وَعِيدِ (wa'idi): Ancamaningsun, yaiku siksa kang Ingsun ancamake marang wong kang duraka.

2) Tegese ayat iki:

Allah SWT ngandika: "Ingsun luwih ngerti apa kang padha diucapake dening wong-wong kafir Mekah, yaiku pangucap kang ngapusi lan nglawan ayat-ayatingsun." Iki dadi panglipur kanggo Nabi Muhammad SAW, lan dadi ancaman kanggo wong-wong kafir mau.

Sira, dhuh Rasul, ora kena meksa wong-wong mau supaya padha mlebu Islam. Sira ora dadi wong kang nguwasani lan meksa atine manungsa. Tugasira mung ngandhani lan ngelingake. Mula, sira eling-eling nganggo Al-Qur'an marang wong kang padha wedi marang ancamaningsun. Amarga mung wong kang duwe rasa wedi marang siksa Allah kang bakal gelem nampa pepeling lan njupuk pelajaran.

Dadi, ayat iki mulangake yen tugas dakwah iku mung ngelingake, dudu meksa. Sing bisa mbukak ati lan menehi hidayah iku mung Allah SWT. Wong kang atine wedi marang Allah, dheweke bakal gelem ngrungokake lan nampa kebenaran.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake yen Allah SWT tansah ngerti lan ngrungokake kabeh pangucape manungsa, mula kita ora perlu kuwatir marang omongan ala wong liya, amarga Allah wis ngerti kabeh.
• Dakwah lan ngajak wong marang kabecikan iku ora kena nganggo paksaan. Kita mung kudu ngelingake kanthi cara kang becik, lan asile pasrahake marang Allah.
• Al-Qur'an iku pepeling paling utama kanggo wong kang duwe ati lan wedi marang ancaman Allah. Mula, ayo padha kerep maca lan ngrungokake Al-Qur'an supaya ati kita dadi alus lan gelem nampa kebenaran.
• Wong kang wedi marang siksa Allah iku wong kang begja, amarga dheweke bakal gelem ngeling-eling lan mbalik marang dalan kang bener.
• Ayat iki uga mulangake yen Islam iku agama kang kebak katresnan lan ora meksa, mula kita kudu ngajak wong liya kanthi cara kang alus lan penuh kasih sayang.