Каф сүресі — Аят 7

1. Сөздердің мағынасы:

• مَدَدْنَاهَا — оны жайып, кеңейттік, төседік.
• رَوَاسِيَ — берік, орнықты таулар; жердің шайқалуына кедергі болатын тіректер.
• زَوْجٍ — түр, жұп, әр түрлі өсімдіктердің әрбір түрі.
• بَهِيجٍ — көрікті, әдемі, көзді қуантатын, сұлу.

1. Аяттың тәпсірі:

Аллаһ Тағала осы аятта Өзінің құдіреті мен рақымының белгілерін еске салады. Ол жерді жайып, кеңейтіп, адамдар тұрып, өмір сүруге қолайлы етіп төседі. Жер бетінде тұрақтылық болуы үшін оған берік тауларды орнатты — бұл таулар жердің шайқалып, бұзылуына жол бермейді. Сондай-ақ жер бетінде әр түрлі өсімдіктер мен ағаштарды өсірді: олардың түр-түрі, көрінісі әдемі, көзге сұлу көрінеді әрі адамдарға пайдалы. Бұның бәрі — Аллаһтың шексіз құдіретінің, даналығының және адамдарға деген мейірімінің айқын дәлелі.

1. Алынатын пайдалы ғибраттар:

• Бұл аят Аллаһтың құдіретін ойлануға шақырады: жерді жайып, тауларды орнықтырып, түрлі-түрлі әсем өсімдіктерді өсірген — осының бәрі Оның кемел құдіреті мен даналығын көрсетеді.
• Жер бетіндегі тіршілікке қолайлы жағдай, таулардың тұрақтылығы, өсімдіктердің сан алуандығы — Аллаһтың адамдарға деген зор мейірімі мен рақымының белгісі. Бұл бізді Оған шүкір етуге, риза болуға шақырады.
• Табиғаттағы әсемдік пен үйлесімділік — Жаратушының сұлулықты сүйетінін, адамдарға да жақсылық пен сұлулықты ұсынатынын білдіреді. Бұл исламның табиғатпен, өмірмен үйлесімді дін екенін көрсетеді.
• Адам баласы осы игіліктерді көріп, ойланып, Аллаһты танып, Оған құлшылық етуге, шариғатын ұстануға құлшыныс танытуы керек. Өйткені осының бәрі — Жаратушының барлығына, бірлігіне және құдіретіне айқын дәлел.