سوره ذاریات — آیه 31

معانی کلمات:

• «خَطْب»: به معنای امر مهم و بزرگ، حادثهٔ خطیر و شأنی است که اهمیت دارد.
• «مُرسَلون»: فرشتگانی که از جانب خداوند متعال مأموریت یافتهاند.

تفسیر آیه:

حضرت ابراهیم علیهالسلام پس از آنکه فرشتگان را با ظاهری ناآشنا و با هیبتی خاص دید و آنان را مهمان کرد و برایشان غذا آورد، اما چون دید دست به غذا نمیزنند، نگران شد و ترسی در دلش پدید آمد. اما وقتی از سخنانشان فهمید که آنان فرشتگانِ فرستادهشده از سوی پروردگار هستند و بشارت تولد فرزندی بردبار به او دادند، آرامش یافت و سپس با ادب و احترام پرسید: «ای فرشتگانِ فرستادهشده! شأن و مأموریت شما چیست؟ چه امر مهم و خطیری شما را به اینجا کشانده است؟» این سؤال نه از روی کنجکاویِ صرف، بلکه از سرِ آگاهی و درکِ عظمتِ رسالت آنان بود؛ زیرا میدانست که فرشتگانِ خداوند جز برای کاری بزرگ و مهم فرستاده نمیشوند. این پرسش نشاندهندهٔ مقام بلند ابراهیم خلیل است که با وجود مقام والای خود، در برابر فرشتگانِ رحمت، فروتنی کرد و خواست از مأموریت آنان آگاه شود تا خود را در جریان امور قرار دهد.

فواید و پیامهای آیه:

• ادبِ پرسش و گفتگو: حضرت ابراهیم علیهالسلام با وجود آنکه پیامبر بزرگ خدا بود، هنگام پرسش از فرشتگان، نهایت ادب و احترام را به کار برد و این درس بزرگی است برای ما که در گفتگوهای خود، حتی با کسانی که مقام پایینتری دارند، ادب و متانت را رعایت کنیم.
• اهمیتِ پرسش از امور مهم: مؤمن باید نسبت به رویدادهای مهم و سرنوشتساز بیتفاوت نباشد و با آگاهی و پرسشِ بهجا، در جریان امور قرار گیرد.
• شناختِ جایگاه فرشتگان: این آیه نشان میدهد که فرشتگان، بندگانِ مأمور خداوند هستند و هرگز از فرمان او سرپیچی نمیکنند و مأموریتهای آنان همیشه بر اساس حکمت و عدل الهی است.
• آرامشِ مؤمن در برابر قضای الهی: حضرت ابراهیم پس از شنیدن بشارت، با قلبی مطمئن و آرام، به استقبالِ مأموریت فرشتگان رفت و این درس را به ما میدهد که مؤمن در برابر تقدیر الهی، چه تلخ و چه شیرین، باید تسلیم و راضی باشد.