Surja Et-Tur — Ajet 40

Kuptimet e fjalëve:

• Mexhram (مَغْرَم): borxh, gjobë ose pagesë që rëndon mbi njeriun.
• Muthqelun (مُثْقَلُون): të rënduar, të ngarkuar me barrë të rëndë.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar i drejtohet Profetit Muhamed (salallahu alejhi ve sel-lem) me një pyetje retorike për t'i hedhur poshtë dyshimet e jobesimtarëve dhe për t'i qetësuar zemrën atij. A thua ti, o i Dërguar, u kërkon atyre idhujtarëve ndonjë shpërblim ose pagesë për t'u përcjellë mesazhin e Zotit? A thua po u kërkon atyre ndonjë borxh ose gjobë, dhe për këtë arsye ata janë të rënduar dhe të ngarkuar me barrë që nuk mund ta përballojnë, prandaj nuk po të besojnë?

Kjo pyetje vjen në formë mohimi, sepse Profeti (salallahu alejhi ve sel-lem) nuk u kërkonte atyre asgjë në këmbim të thirrjes së tij. Ai nuk kërkonte as pasuri, as pagesë, as favore. Thirrja e tij ishte falas dhe e sinqertë vetëm për hir të Allahut. Pra, nëse ata nuk e besojnë atë, kjo nuk është për shkak se ai u ka kërkuar diçka që i rëndon, por për shkak të kokëfortësisë dhe arrogancës së tyre.

Përfitimet nga ajeti:

1. Pastërtia e thirrjes islame: Ky ajet tregon se thirrja e Profetëve (paqja qoftë mbi ta) ka qenë gjithmonë e pastër dhe e sinqertë, pa kërkuar asnjë shpërblim material nga njerëzit. Kjo e bën Islamin një fe të pastër, që nuk kërkon asgjë nga njerëzit përveç besimit dhe veprave të mira.
2. Liria e fesë nga interesat: Islami nuk është tregti dhe as mjet për përfitime personale. Dëshmia më e madhe është se Profeti (salallahu alejhi ve sel-lem) jetoi i varfër dhe nuk grumbulloi pasuri, megjithëse iu ofruan thesare nëse hiqte dorë nga thirrja e tij.
3. Arsyeja e vërtetë e mohimit: Ajeti na mëson se arsyeja e refuzimit të së vërtetës nuk është kurrë te Profeti apo te mesazhi, por te zemrat e mbushura me krenari dhe mendjemadhësi. Kjo na bën të kuptojmë se ata që kërkojnë justifikime për të mos besuar, do t'i gjejnë gjithmonë ato, edhe nëse nuk ekzistojnë.
4. Qetësimi i zemrës së besimtarit: Ky ajet i jep besimtarit sigurinë se ai që është në rrugën e drejtë nuk duhet të shqetësohet nga akuzat e padrejta, sepse Allahu e di të vërtetën dhe do ta mbajë anën e të sinqertëve.