Surat An-Najm — Ayat 2

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• ضَلَّ (dhalla): kesasar, nyimpang saka dalan kang bener.
• صَاحِبُكُمْ (shaahibukum): kancamu, yaiku Nabi Muhammad ﷺ.
• غَوَى (ghawaa): kesasar saka dalan kang bener, rusak pikirane, ora ana ing dalan kang lurus.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT wis sumpah kelawan lintang-lintang nalika surup, menawa Nabi Muhammad ﷺ iku kancamu, ora tau kesasar saka dalan kang bener lan ora tau nyimpang saka dalan kang lurus. Panjenengane iku tetep ana ing dalan kang bener, ora tau metu saka dalan kang diridhai dening Allah. Ora mung awake dhewe kang ora kesasar, nanging uga ora tau ngomong utawa tumindak miturut hawa nepsu. Kabeh kang diomongake lan ditindakake iku saka wahyu Allah, dudu saka karepe dhewe. Dadi, Nabi Muhammad ﷺ iku wong kang paling bener lan paling lurus ing dalan kang diridhai dening Allah.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki nuduhake menawa Nabi Muhammad ﷺ iku wong kang paling dipercaya lan paling bener, mula kita kudu ngetutake panjenengane.
• Kita kudu ngerti menawa kabeh kang diomongake Nabi Muhammad ﷺ iku saka wahyu Allah, dudu saka hawa nepsu.
• Ayat iki ngelingake kita supaya tetep ana ing dalan kang bener lan ora gampang kesasar.
• Kita kudu tresna marang Nabi Muhammad ﷺ lan ajaran-ajarane, amarga panjenengane iku conto kang paling apik kanggo kabeh umat.
• Kanthi ngetutake Nabi Muhammad ﷺ, kita bakal entuk kabegjan ing donya lan akhirat.