سورت قمر — آیت 23

د معانیو بیان:

• ثمود: د صالح علیه السلام قوم، چې د حجر په سیمه کې اوسېدل.
• النُّذُر: جمع ده د "نذیر" له مخې، چې معنی یې وېرونکی (رسول) یا هغه وېرونکي پیغامونه دي چې د رسول له لارې راغلي وو.

تفسیر:

ثمود قوم د خپل رسول صالح علیه السلام پر هغه وېرونکي پیغامونو دروغ وویل چې دوی ته ورکړل شوي وو. دوی هغه نښې او معجزې هم دروغ وبللې چې د دوی د هدایت لپاره راغلې وې. دوی نه یوازې د رسول خبره رد کړه، بلکې پر هغه ټولو خبرتیاوو یې هم دروغ وویل چې د عذاب او د الله د قهر په اړه ورته ورکړل شوې وې. دا د دوی د سرکشۍ او لويي له امله وه، ځکه چې دوی ویل: ایا موږ به د خپل ځان یو انسان تعقیب کړو؟ که داسې وکړو، نو په حقیقت کې به په ښکاره ګمراهۍ او لېونتوب کې یو.

فایدې:

• دا آیت مونږ ته ښیي چې د رسولانو ردول او پر هغوی دروغ ویل د هلاکت سبب ګرځي، لکه څنګه چې ثمود قوم هلاک شو.
• په دې پوهېږو چې الله تعالی له هر قوم سره د رحمت له مخې چلند کوي او د هدایت لپاره یې رسولان رالېږي، خو کله چې قوم پر دروغو ټینګار وکړي، نو عذاب پرې نازلیږي.
• دا مونږ ته د شکر او اطاعت درس راکوي چې باید د الله د رسولانو خبره ومنو او له هغو نعمتونو او لارښوونو څخه په ګټه اخیستو سره د هلاکت له لارو ځان وساتو.