سورت قمر — آیت 24

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• سُعُر: لیونتوب، جنون، یا د دوزخ لمبې.

د آیت تفسیر:

ثمودیانو (د صالح علیه السلام قوم) د خپل پیغمبر پر وړاندې سخت تکبر او انکار وکړ او ویې ویل: ایا موږ د خپل ځان څخه یو انسان (بشر) تعقیب کړو، په داسې حال کې چې هغه یوازې یو سړی دی او موږ ډېر او پیاوړي یو؟! که موږ داسې وکړو، نو یقیناً به په ښکاره ګمراهۍ او لیونتوب کې واقع شوي یو. دوی دا خبره د استهزا او حیرانتیا په توګه وکړه، ځکه چې دوی فکر کاوه چې یو عادي انسان نه شي کولی د الله تعالی رسول وي. دوی دا نه پوهېدل چې نبوت د الله تعالی له خوا ورکول کیږي، نه د مال یا مقام له مخې، او دا چې پیغمبران تل له خپل قوم څخه غوره شوي دي، ترڅو خلک ورته مراجعه وکړي او د هغوی خبره واوري.

د آیت څخه ترلاسه شوي ګټې:

1. د کفر او تکبر اصل دا دی چې انسان د حق منلو ته چمتو نه وي، یوازې دا چې حق د هغه له خوښې سره سم نه وي. مومنان باید تل د حق منلو ته چمتو وي، که څه هم د هغوی له عادتونو یا مقام سره توپیر ولري.
2. د پیغمبرانو بشریت یو لوی نعمت دی، ځکه چې دا خلکو ته دا امکان ورکوي چې له هغوی څخه زده کړي او د هغوی پیروي وکړي. که پیغمبران فرښتې وای، نو خلک به یې نه شوای تقلید کولی.
3. د حق منلو لپاره باید له تعصب او تقلید څخه لاس واخیستل شي، او انسان باید د دلیل او بصیرت له مخې پرېکړه وکړي، نه د اکثریت یا د مشرانو د خوښې له مخې.
4. دا آیت مومنانو ته تسلیت ورکوي چې کله دوی د حق د تبلیغ په وخت کې له استهزا او مخالفت سره مخ کیږي، نو دوی باید پوه شي چې دا د پیغمبرانو لاره وه او صبر وکړي.