Surat Al-Qamar — Ayat 23

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• كَذَّبَتْ (kadzdzabat): ngapusi, ora ngakoni, utawa nolak kabeneran.
• ثَمُودُ (Tsamud): jeneng sawijining kaum kang biyen manggon ing tlatah Arab sisih lor, yaiku umate Nabi Shalih 'alaihissalam.
• النُّذُرِ (an-nudzur): jamak saka "nadzir", tegese pepeling utawa peringatan. Ing kene tegese pepeling-pepeling kang digawa dening Nabi Shalih.

1. Tafsir Ayat:

Kaum Tsamud iku umate Nabi Shalih 'alaihissalam. Dheweke ora ngakoni lan nolak pepeling-pepeling kang wis digawa dening Nabine. Ora mung sepisan, nanging bola-bali dielingake, tetep wae dheweke maido lan ngganggep pepeling iku goroh. Malah luwih saka iku, dheweke uga ngece marang Nabi Shalih, padha ngomong: "Apa bener wong siji kaya dheweke iki arep kita tutake, dene awake dhewe iki wong akeh?" Dheweke rumangsa luwih pinter lan luwih akeh, mula banjur nolak dawuh kang bener. Sing sejatine, dheweke iku wis kebacut adoh saka dalan kang bener lan keblinger pikirane. Mula saka iku, Allah nyritakake kedadeyan iki minangka pelajaran kanggo wong-wong kang maca Al-Qur'an, supaya ora nglakoni kaya sing ditindakake dening kaum Tsamud.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku ngemot crita-crita umat biyen kanggo dadi piwulang, supaya kita ora ngulang kesalahane.
• Nolak pepeling saka Allah iku dalan kang mbebayani, bisa nekakake kacilakan.
• Wong kang sombong lan rumangsa luwih pinter saka liyane asring dadi sebab nolak kebeneran.
• Dadi umat Islam iku kudu gelem ngrungokake lan nampa dawuh kang bener, sapa wae kang ngandhakake, ora mung saka wong kang dianggep dhuwur pangkat utawa akeh pengikute.
• Al-Qur'an iku dadi pepeling kanggo kabeh manungsa nganti akhir jaman, mula kudu diwaca, dimangerteni, lan ditindakake isine.