Аль-Камар сүрәсе — Аять 24

Сүзләрнең мәгънәләре:

• أَبَشَرًا — кеше микән?
• مِنَّا — безнең арабыздан.
• وَاحِدًا — берүзе генә.
• نَتَّبِعُهُ — без аңа иярәбезмени?
• ضَلَالٍ — хактан адашу, ялгышлык.
• سُعُرٍ — җенүләнү, акылдан язу.

Аять тәфсире:

Сәмуд кавеме — Салих пәйгамбәрнең кавеме — үзләренә килгән аятьләрне һәм кисәтүләрне ялганга санадылар. Алар, гаҗәпләнеп һәм кире кагып: "Безнең арабыздан килгән бер генә кешегә иярәбезме? Без — күп санлы җәмәгать, ә ул — берүзе генә гади кеше. Ул бездән өстен түгел, патша да түгел. Әгәр без аңа иярсәк, бу хакыйкатьтән читкә китү һәм акылсызлык булыр иде", — диделәр. Алар үзләренең күплегенә таянып, хакны кабул итүдән баш тарттылар һәм пәйгамбәрнең дәгъватын мәсхәрә иттеләр.

Аятьтән алынган фаидаләр:

1. Кешеләрнең күплеге яки азлыгы хакның үзенә бәйле түгел. Хак — Аллаһның рәсүле китергән нәрсәдә, хәтта ул берүзе генә булса да. Күпчелекнең фикере ялгыш булырга мөмкин, ә хакны азлар күтәреп йөри ала.
2. Кеше үзенең абруена, байлыгына яки санына ышанып, Аллаһның рәсүлен кире какмаска тиеш. Киберлек һәм тәкәбберлек — иман юлыннан читкә алып китүче сәбәпләрдән берсе.
3. Пәйгамбәрләрнең кеше булуы — аларның өммәтләре өчен үрнәк булулары өчен рәхмәт. Алар безнең кебек кешеләр, ләкин Аллаһ аларны вәхий белән сайлаган. Бу — Аллаһның безгә рәхмәте, чөнки без аларга ияреп, туры юлны таба алабыз.
4. Хак дәгъватчысына каршы килүчеләр, гадәттә, аның сүзләрен "акылсызлык" яки "адашу" дип атыйлар. Ләкин чынлыкта адашу һәм акылсызлык — хакны кире кагуда, ә хакка иярүдә турылык һәм акыл бар.