Аль-Камар сүресі — Аят 24

1. Сөздердің мағынасы:

• أَبَشَرًا: адам баласын, пендешілік қасиеті бар жаратылысты.
• مِّنَّا: өздерінің арасынан, яғни өздері сияқты қарапайым адамды.
• وَاحِدًا: жалғыз, бір адамды.
• نَّتَّبِعُهُ: оған ереміз, соңынан ілесеміз.
• ضَلَالٍ: адасу, тура жолдан таю.
• سُعُرٍ: жындылық, ақылсыздық, отқа түсу.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Салих пайғамбардың қауымы болған Сәмұд елінің қиссасынан үзінді. Олар Аллаһ тарапынан жіберілген ескертулер мен белгілерді өтірікке шығарды. Олар өздерінің арасынан шыққан бір адамға еруді мақұл көрмеді. Олардың ойынша, өздері көпшілік қауым бола тұра, жалғыз адамға ілесу – ақылға сыймайтын іс. Олар: «Біз өзіміз сияқты бір пендеге еретін болсақ, онда шын мәнінде тура жолдан адасып, ақылымыздан айырылған болар едік» деп, пайғамбарға деген менсінбеушіліктерін білдірді. Олар пайғамбардың адам баласынан болуын кемшілік деп санады, ал шындығында Аллаһтың елшілері адамдарға өздерінің ішінен шығарылады, сондықтан оларға еру – ақылдың да, тура жолдың да талабы. Сәмұд елі пайғамбарға еруді адасу мен жындылық деп есептеді, бірақ шын мәнінде олар өздері адасуда және ақиқаттан алыс қалды.

1. Аяттан алынатын пайдалы ғибраттар:

• Аллаһ пайғамбарларды адамдарға өздерінің арасынан жібереді, бұл – Аллаһтың рақымы мен даналығы. Пайғамбардың адам болуы оған еруді қиындатпайды, керісінше жеңілдетеді.
• Көпшілік болу немесе атақ-дәрежесі жоғары болу – ақиқатқа жетудің өлшемі емес. Кейде азшылық тура жолда, ал көпшілік адасуда болады.
• Ақиқатты менсінбеу, пайғамбарларды жете бағаламау – бұрынғы қауымдардың қателігі. Біз осыдан сабақ алып, Аллаһтың елшілеріне құрметпен қарауымыз керек.
• Ислам – ақыл мен парасатқа шақыратын дін. Пайғамбарға еру – адасу емес, керісінше тура жолға түсу, ақылдың жемісі.
• Өз пікірін ақиқаттан жоғары қою, менмендік таныту – адамды құрдымға жетелейді. Кішіпейілдік пен шынайы ізденіс – құтқарылудың жолы.