Surja El-Kamer — Ajet 25

Kuptimi i fjalëve:

• El-Dhikër (الذِّكْر): Shpallja (Kurani) dhe mesazhi hyjnor.
• Ulnë mbi të (أُلْقِيَ): U dërgua atij, iu shpall atij.
• Nga mesi ynë (مِن بَيْنِنَا): Ndërsa ne jemi këtu, pse pikërisht ai prej nesh?
• Kadhdhab (كَذَّاب): Gënjeshtar i madh.
• Esher (أَشِر): Mendjemadh, arrogant, kokëfortë në të keqe.

Tefsiri i Ajetit:

Ky ajet është vazhdim i fjalëve të popullit të Themudit, të cilët mohuan profetin e tyre Salih a.s. Ata thanë me habi dhe përbuzje: "A mos iu dërgua shpallja atij nga mesi ynë, ndërsa ne jemi më të denjë dhe më të nderuar se ai?!" Ata e konsideruan të pamundur që Zoti të zgjidhte një njeri të thjeshtë nga mesi i tyre për ta udhëzuar, duke u treguar arrogantë dhe mendjemëdhenj. Më pas, ata e akuzuan atë duke thënë: "Jo, por ai është gënjeshtar i madh dhe mendjemadh, që sillet me arrogancë ndaj nesh dhe pretendon diçka që nuk ia takon." Megjithatë, Zoti i Lartësuar u përgjigjet atyre në vazhdim të ajeteve, duke u thënë se së shpejti do ta shohin se kush është gënjeshtari i vërtetë dhe mendjemadhi, kur t'u vijë dënimi.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Zgjedhja e profetëve është e drejtë ekskluzive e Zotit, dhe Ai e di më së miri se kush është i denjë për këtë mision, pavarësisht nga pozita shoqërore apo pasuria.
2. Arroganca dhe mendjemadhësia i shtyjnë njerëzit të mohojnë të vërtetën, sepse ata nuk e pranojnë që dikush t'i udhëzojë ata.
3. Akuzimi i të dërguarve me gënjeshtra është një metodë e vjetër e mohuesve, por e vërteta mbetet gjithmonë fitimtare.
4. Ky ajet na mëson se vlera e njeriut nuk matet me pasurinë apo pozitën, por me devotshmërinë dhe zgjedhjen hyjnore.
5. Çdo njeri që e refuzon të vërtetën me arrogancë, do të përballet me pasojat e veprimeve të tij, siç ndodhi me popullin e Themudit.