Surat Al-Qamar — Ayat 25

Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَأُلْقِيَ: Apa ditibakake/diturunake?
• الذِّكْرُ: Wahyu, yaiku Al-Qur'an lan peringatan saka Allah.
• مِن بَيْنِنَا: Saka antarane awake dhewe (wong Quraisy).
• كَذَّابٌ: Wong kang akeh goroh.
• أَشِرٌ: Wong kang gumedhe, sombong, lan seneng ngluwihi wates.

Tafsir Ayat:

Wong-wong kafir Quraisy padha gumun lan mbantah kanthi cara ngece: "Apa iya wahyu iku diturunake marang dheweke wae, dheweke iki mung wong biasa saka antarane awake dhewe? Apa ora ana wong liya kang luwih pantes lan luwih mulya saka dheweke?" Padha rumangsa awake dhewe luwih pantes nampa wahyu tinimbang Nabi Muhammad ﷺ.

Banjur Allah paring wangsulan marang omongane wong-wong mau: "Ora, dheweke iku wong kang akeh goroh lan gumedhe." Tegese, omongan sing diucapake dening wong-wong kafir iku dudu alesan sing bener, nanging mung wujud saka kesombongan lan gumedhene dheweke marang kebenaran. Dheweke nganggep awake dhewe luwih dhuwur, mula ora gelem nampa yen ana wong saka golongane dhewe kang dipilih dening Allah dadi Nabi.

Ing tembe mburine, wong-wong kafir iku bakal ngerti sapa sejatine sing goroh lan sapa sing gumedhe, yaiku nalika siksa saka Allah teka ing donya lan ing dina kiamat. Ing kono bakal ketara cetha sapa kang bener lan sapa kang salah.

Faedah kang bisa dijupuk:

1. Aja gumedhe marang kebenaran. Sombong lan rumangsa luwih pantes iku bisa dadi penghalang gedhe kanggo nampa kebenaran saka Allah. Wong kang gumedhe asring nolak kebenaran mung amarga rasa luwih dhuwur lan ora gelem ngakoni.
2. Wahyu iku dadi kersane Allah. Allah milih sapa kang dikersakake dadi Nabi lan panampa wahyu. Ora ana wong kang bisa mbantah utawa ngatur pilihan Allah, amarga Allah luwih ngerti sapa kang pantes.
3. Kebenaran bakal ketara ing tembe mburine. Sanajan wong-wong kang nolak kebenaran iku saiki katon kuwat lan akeh, nanging ing tembe mburine bakal ketara sapa sejatine kang bener lan sapa kang goroh.
4. Al-Qur'an iku peringatan kanggo kabeh manungsa. Wahyu iki dudu mung kanggo golongan tartamtu, nanging kanggo kabeh wong kang gelem nampa kebenaran kanthi ati kang mbukak lan ora gumedhe.
5. Iman iku butuh ati kang andhap asor. Wong kang gelem nampa kebenaran iku wong kang atine andhap asor, ora rumangsa luwih saka wong liya, lan gelem ngrungokake lan mikir kanthi jujur.