ซูเราะฮฺ อัล-กอมัร — อายะฮฺ 25

คำสำคัญ:

• الذِّكْر (อัซ-ซิกร์) หมายถึง วะฮยู (คำวิวรณ์) หรือการเตือนสติที่ประทานลงมา
• كَذَّابٌ (กัซซาบ) หมายถึง ผู้ที่โกหกมาก
• أَشِرٌ (อะชิร) หมายถึง ผู้ที่หยิ่งยะโส เหิมเกริม และละเมิดขอบเขต

การตีความ:

พวกเขากล่าวด้วยความเย่อหยิ่งและดูถูกว่า “เป็นไปได้อย่างไรที่วะฮยูและการเตือนสติจะถูกประทานลงมาแก่เขา (ท่านนบีศอลิฮ์) เพียงผู้เดียวในหมู่พวกเรา ทั้งที่เราก็มีสิทธิ์และควรค่าแก่การได้รับมากกว่าเขา? ไม่ใช่เช่นนั้นเลย เขาเป็นเพียงคนโกหกที่พูดเท็จ และเป็นคนหยิ่งยะโสที่ละเมิดขอบเขต” พวกเขาปฏิเสธความจริงโดยไม่มีเหตุผลอันใด นอกจากความถือดีและการไม่ยอมรับว่ามีผู้ใดเหนือกว่าพวกเขา ทั้งที่ความจริงแล้วอัลลอฮ์ทรงเลือกผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์ และพระองค์ทรงรอบรู้ยิ่งในผู้ที่สมควรได้รับการประทานวะฮยู

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การที่อัลลอฮ์ทรงเลือกผู้ใดเป็นศาสดาหรือผู้รับวะฮยูนั้น เป็นเรื่องของพระองค์ผู้เดียว ไม่มีใครคัดค้านหรือตั้งเงื่อนไขได้ เพราะพระองค์ทรงรอบรู้ในสิ่งที่เรามองไม่เห็น
2. ความหยิ่งยะโสและการดูถูกผู้อื่นเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้มนุษย์ปฏิเสธความจริง แม้ความจริงจะชัดเจนเพียงใดก็ตาม
3. การกล่าวหาผู้ที่นำความจริงมาด้วยคำพูดที่รุนแรง เช่น การกล่าวหาว่าโกหก เป็นลักษณะของคนที่ปิดกั้นหัวใจจากการรับสัจธรรม
4. บทเรียนสำคัญสำหรับมุสลิมคือ เราต้องยอมรับและเคารพการตัดสินใจของอัลลอฮ์ในทุกเรื่อง และอย่าให้ความถือดีในชาติพันธุ์ ฐานะ หรือความรู้ ทำให้เราปฏิเสธความจริงที่มาจากผู้ที่อัลลอฮ์ทรงเลือกสรร
5. การที่อัลลอฮ์ทรงส่งศาสดามาเป็นมนุษย์ธรรมดาในหมู่พวกเขาเอง เป็นความเมตตาที่ทำให้ผู้คนสามารถเรียนรู้และปฏิบัติตามได้จริง ไม่ใช่เรื่องที่น่าตำหนิ แต่เป็นเกียรติที่อัลลอฮ์ทรงเลือกมนุษย์ให้เป็นผู้นำทางแก่มนุษย์ด้วยกัน