سورت قمر — آیت 34

د کلمو معناګانې:

• حاصِبًا: هغه باد (سخت طوفان) چې کاڼي او ډبرې ورسره وړل کېدلې.
• آلَ لُوطٍ: د لوط علیه السلام کورنۍ او پلویان.
• بِسَحَرٍ: د شپې وروستۍ برخه (په سهار وختي).

د آیت تفسیر:

بېشکه مونږ پر هغوی (د لوط د قوم پر ظالمانو) داسې باد رالیږلی و چې پر هغوی یې کاڼي او ډبرې ورولې، تر دې چې ټول هلاک شول. خو د لوط علیه السلام کورنۍ او پلویان له دې عذابه خوندي پاتې شول. مونږ هغوی د شپې په وروستۍ برخه کې، مخکې له دې چې عذاب راشي، له هغه ځایه وباسل او له تباهۍ یې وژغورل. دا زمونږ له لوري پر هغوی یوه لویه نعمت او رحمت وه، ځکه چې هغوی د خپل پیغمبر پر ایمان راوړونکي وو او له هغه سره یې ملګرتیا کړې وه.

فايدې او عبرتونه:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې الله تعالی خپل بندګان، چې پر پیغمبرانو ایمان لري او له هغوی سره ملګري وي، تل له عذابه ژغوري.
2. د شپې په وروستۍ برخه کې د خلاصون یادونه دا په ډاګه کوي چې د شپې وروستۍ برخه د دعا او عبادت لپاره ډېره فضیلت لري، او الله تعالی په دې وخت کې خپلو بندګانو ته نږدې وي.
3. ایمان او د پیغمبرانو ملګرتیا د نجات سبب ګرځي، لکه څنګه چې د لوط علیه السلام کورنۍ د ایمان له برکته وژغورل شوه.
4. دا آیت مونږ ته د الله تعالی د قدرت او د هغه د عذاب څخه د وېرې درس راکوي، او په دې پوهوي چې د الله له امره تېری کول د هلاکت سبب ګرځي.