سورت قمر — آیت 35

د معناياتو:

• نِعْمَةً: هغه نعمت چه الله تعالی خپل بنده ته وركوي.
• مِنْ عِندِنَا: زمونږ له جانبه، پرته له هغه چا له واسطې.
• كَذَٰلِكَ: په دغه ډول.
• نَجْزِي: بدله وركوو.
• مَن شَكَرَ: هغه څوك چه زمونږ نعمتونو ته شكر وباسي او پر موږ ایمان راوړي.

تفسير:

الله تعالی په دغه مباركه آيت كې د حضرت لوط عليه السلام د كسانو د ژغورنې خبره كوي. كله چې الله تعالی پر هغه قوم عذاب نازل كړ، نو حضرت لوط عليه السلام او د هغه كورنۍ يې له دغه عذاب نه وژغورله. دا ژغورنه او نجات زمونږ له جانبه د دوی لپاره یوه لویه نعمت او مهرباني وه. الله تعالی فرمايي: لکه څنګه چې مونږ د لوط عليه السلام پر كورنۍ مهرباني وكړه او هغوی مو له تباهۍ نه وژغورل، همداسې به مونږ د هر هغه چا بدله وركړو چې زمونږ شكر وباسي، پر مونږ ایمان راوړي او زمونږ د نعمتونو قدرداني وكړي.

دا آيت مونږ ته ډېر مهم درس راكوي: الله تعالی د هغو خلکو سره مرسته كوي او هغوی ته نعمتونه وركوي چې د هغه شكر وباسي او پر هغه ایمان ولري. شكر د الله تعالی د نعمتونو د زياتوالي سبب ګرځي. لکه څنګه چې الله تعالی په بل ځای كې فرمايي: "كه تاسو شكر وكړئ، زه به تاسو ته خامخا نور هم دركړم." نو مونږ بايد تل د الله تعالی د نعمتونو شكر ادا كړو، په ژبه، په زړه او په عمل سره. څوك چې په رښتيا سره د الله شكر وباسي، الله تعالی به هغه ته د دې دنيا په سختيو كې هم لارې پرانيزي او په آخرت كې به يې اجر عظيم وركړي. دا آيت مونږ ته د امید او خوشحالۍ پیغام راكوي چې د الله تعالی رحمت او مهرباني هر هغه څوك نیسي چې د هغه شكر كوي او د هغه په لار كې ګام اخلي.