Soera Al-Qamar — Vers 34

Woordverklaringen:

• حَاصِبًا: Een wind die stenen en grind meesleurt, of stenen die uit de lucht worden neergezonden.
• آلَ لُوطٍ: De familie en volgelingen van de profeet Loet (vrede zij met hem), met name zijn twee dochters.
• بِسَحَرٍ: Het laatste deel van de nacht, vlak vóór de dageraad.

Tafsir (Uitleg):

Wij (Allah) zonden over hen – het volk van Loet – een vernietigende wind die stenen en grind op hen deed neerregenen, als een rechtvaardige straf voor hun zonden en wandaden. Niemand van hen bleef gespaard, behalve de familie van Loet (vrede zij met hem). Hen redden Wij van deze verschrikkelijke bestraffing, en Wij namen hen weg in het laatste deel van de nacht, vóór het aanbreken van de dageraad. Dit was een grote genade en barmhartigheid van Ons jegens hen, omdat zij geloofden in de boodschap van hun profeet en zich afkeerden van het kwaad dat hun volk bedreef.

Deze redding was niet zomaar een toeval, maar een beloning voor hun oprechte geloof en geduld. Allah toont hiermee dat Hij degenen die op Hem vertrouwen en Zijn geboden volgen, altijd zal bijstaan en redden uit de moeilijkste omstandigheden, zelfs wanneer de bestraffing van de ongelovigen reeds is neergedaald.

Een les voor ons: Dit verhaal leert ons dat de overwinning en redding altijd aan de gelovigen toebehoort, zelfs al lijkt de duisternis van onrecht en zonde nog zo overheersend. Allah laat Zijn dienaren nooit in de steek wanneer zij oprecht in Hem geloven en zich aan Zijn wetten houden. Laten wij daarom altijd standvastig blijven in ons geloof en vertrouwen op Allah, want Zijn hulp is nabij voor degenen die Hem vrezen en geduldig volharden.