سورت قمر — آیت 36

د کلمو معناګانې:

• أَنذَرَهُم: هغوئې ووېرول او وېرې ورکړې.
• بَطْشَتَنَا: زمونږ نیول (په عذاب سره).
• فَتَمَارَوْا: نو هغوئې جګړه او شخړه وکړه.
• بِالنُّذُرِ: د وېرولو په خبرو (چې لوط عليه السلام هغوئې پرې وېرولي وو).

تفسیر:

قسم دی چې یقیناً حضرت لوط عليه السلام خپل قوم ته زمونږ د نیولو او سخت عذاب خبر ورکړ او هغوئې يې ووېرول، خو هغوئې د ده د وېرولو خبرې ومنلې نه، بلکې په هغو کې يې شك وكړ، یو بل سره يې جګړې وكړې او د هغه انذار يې دروغ ګڼلو. دوى داسې قوم وو چې د حق منلو ته يې زړه نه ښه كاوه، نو د الله تعالی عذاب پرې راغى او هلاك شول.

فايدې:

• دا چې پېغمبران د خپل قوم د هدایت لپاره تل وېرول او خبرداری وركوي، خو هغه قومونه چې د حق په مقابل كې سركشي كوي، د الله تعالی عذاب پرې نازلېږي.
• دا چې د نبیانو دعوت تل له زېري او خبرداري سره مل وي، او مومنان باید د الله له عذابه ووېرېږي او د هغه د امر اطاعت وكړي.
• دا چې د حق په مقابل كې شك او جګړه كول د هلاكت سبب ګرځي، نو مسلمانان بايد د الله او د هغه د رسول په خبرو كې هيڅ شك ونه كړي.