Аль-Камар сүрәсе — Аять 35

Сүзләрнең мәгънәләре:

— نِعْمَةً — бу сүз «нигъмәт» мәгънәсендә, ягъни Аллаһның рәхмәте, игелеге.

— مِّنْ عِندِنَا — «Безнең яныбыздан», ягъни Аллаһ тарафыннан.

— كَذَٰلِكَ — «шушындый ук рәвештә», «менә шулай».

— نَجْزِي — «без җәзалыйбыз» яки «без әҗер бирәбез» (монда әҗер, изгелек белән бүләкләү мәгънәсендә).

— مَن شَكَرَ — «кем шөкер итсә», ягъни Аллаһның нигъмәтләренә рәхмәтле булып, Аңа иман китереп, Аның берлеген танып, гыйбадәт кылса.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә Лут пәйгамбәрнең кавеменә килгән ґәзаб турында сөйли. Ул кавемгә Аллаһ күктән таш яудырды, әмма Лут пәйгамбәрне һәм аның гаиләсен, аларга иман китергән кешеләрне коткарды. «Нигъмәт» дип аталган бу коткару — Аллаһның үз рәхмәте белән бирелгән бөек игелек. Аллаһ аларны төннең соңгы өлешендә, ґәзаб килгәнче коткарып чыгарды. Бу — Аллаһның үз колларына ясаган рәхмәте, алар моңа лаек булмасалар да, Аллаһ үз мәрхәмәте белән аларны саклады.

Аннары Аллаһ гомуми кагыйдәне әйтә: «Менә шулай Без шөкер итүчеләрне бүләклибез». Ягъни кем Аллаһның нигъмәтләренә шөкер итсә, Аңа иман китереп, Аның әмерләрен үтәсә, Аллаһ аны һәрвакыт саклар, аңа ярдәм итәр һәм аны ґәзабтан коткарыр. Лут пәйгамбәрнең гаиләсе шөкер итүчеләрдән булды, шуңа күрә Аллаһ аларны ґәзабтан коткарды. Бу — Аллаһның гадәте: Ул һәрвакыт шөкер итүче бәндәләренә рәхмәт күрсәтә.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Аллаһы Тәгалә бик рәхимле — Ул үз колларын ґәзабтан коткару өчен һәрвакыт юл таба, әгәр алар Аңа ышанып, шөкер итсәләр.
2. Шөкер итү — Аллаһның нигъмәтләрен саклауның һәм арттыруның ачкычы. Кем Аллаһка рәхмәтле булса, Аллаһ аңа тагын да күбрәк бирә.
3. Аллаһның ярдәме һәрвакыт вакытында килә — Лут гаиләсе ґәзабтан соңгы мизгелдә коткарылды, димәк, без дә Аллаһның ярдәменнән өмет өзмәскә тиеш.
4. Иман һәм шөкер — кешене дөнья ґәзабларыннан да, ахирәт ґәзабыннан да коткара торган иң зур сәбәп.