Ар-Рахман сүрәсе — Аять 14

Сүзләрнең мәгънәләре:

• сәлсәл — кипкән, шалтыравыклы балчык (аңардан тавыш чыгарлык коры балчык).
• фәххар — утта яндырылган балчыктан ясалган савыт-саба (көрәҗә).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә үзенең кодрәтен һәм осталыгын искә төшереп, кешенең ничек яратылуын бәян итә. Ул — кешенең атасы Әдәм галәйһиссәламне корыган, шалтыравыклы балчыктан яратты. Бу балчык чүлмәк ясау өчен кулланылган коры балчыкка охшаган иде. Башта Әдәмнең тәне туфрак иде, аннары ул юеш балчыкка әйләнде, соңрак ул караңгы төстәге черек балчыкка әверелде, һәм ахыр чиктә ул киптереп, шалтыравыклы балчыкка әйләндерелде. Шуннан соң Аллаһы Тәгалә аңа үз рухын өрде һәм аны тере кеше итте. Бу — Аллаһы Тәгаләнең бөек кодрәте, ул бернинди әҗәтсез, бернинди ата-анасыз кешене ярата алды.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Кешенең килеп чыгышы гади балчыктан булуына карамастан, Аллаһы Тәгалә аңа шундый бөек хөрмәт бирде — аны үз рухы белән өрде. Бу кешенең Аллаһы каршында бөеклеген күрсәтә.
• Кеше үзенең түбән чыгышын онытып, тәкәбберләнмәсен кирәк. Аның башы да, ахыры да — туфрак.
• Аллаһы Тәгаләнең кодрәте чиксез: ул теләгән нәрсәне теләгән ысул белән ярата ала. Бу безнең иманыбызны ныгыта.