Surja Er-Rahman — Ajet 14

Kuptimet e fjalëve:

• min salsalin: nga balta e thatë që shkëlqen dhe nxjerr zë (tingëllimë) kur preket.
• kel-fehhar: si enët prej balte të pjekura në zjarr, që janë bërë të forta dhe kumbuese.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon për fuqinë e Tij të pakufishme dhe fillimin e krijimit të njeriut. Ai e krijoi njeriun e parë, Ademin a.s., nga balta e thatë që nxirrte zë kur prekej, ashtu siç kumbon ena prej balte e pjekur në zjarr. Ky proces kaloi nëpër faza: fillimisht toka u bë baltë, pastaj balta u bë e errët dhe me erë, e më pas u tha dhe u bë si poçari i pjekur. Kjo tregon se krijimi i njeriut nuk ishte diçka e rastësishme, por një proces i urdhëruar dhe i matur nga Krijuesi i Gjithëdijshëm. Përmendja e këtij krijimi nga balta e thatë tregon edhe dobësinë e origjinës së njeriut, i cili megjithatë u nderua nga Allahu me mendje, shpirt dhe përgjegjësi.

Përfitimet nga ajeti:

1. Të menduarit për krijimin e njeriut nga balta na bën të ndjejmë madhështinë e Allahut dhe fuqinë e Tij krijuese, e cila i ka dhënë jetë një krijese kaq të nderuar nga një origjinë kaq e thjeshtë.
2. Ky ajet na mëson përulësinë dhe largimin nga mendjemadhësia, sepse njeriu nuk duhet të harrojë se nga erdhi dhe se kthimi i tij është te Allahu.
3. Të kuptuarit e kësaj të vërtete na shtyn ta falënderojmë Allahun për dhuratën e jetës dhe për nderin që na bëri duke na krijuar në formën më të bukur, duke na dhënë mundësinë ta njohim Atë dhe ta adhurojmë.