Surat Ar-Rahman — Ayat 14

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• صَلْصَالٍ (shalshal): Lemah utawa lembut kang garing, yen dicemplungake utawa digebug ana swara "shalshal" (kemreketek).
• الْفَخَّارِ (al-fakhkhar): Lemah utawa lempung kang wis diolah lan diobong dadi kaya genthong utawa kendhi, mula atos lan muni yen digebug.

1. Tafsir ayat:

Gusti Allah SWT ngandhani menawa Panjenengane nitahake manungsa — yaiku Nabi Adam AS, bapake kabeh manungsa — saka lemah kang garing. Lemah mau ora kaya lemah biasa, nanging lemah kang wis dadi atos lan yen digebug utawa dicemplungake ana swarane "shalshal", kaya lempung kang wis diobong dadi genthong utawa kendhi. Dadi, asal-usule manungsa iku saka lemah, ora saka barang kang larang utawa mulya miturut ukuran manungsa, nanging saka lemah kang diremehake. Sanajan mangkono, Gusti Allah paring kamulyan marang manungsa kanthi rupa kang becik, akal, lan kalbu. Ayat iki uga nuduhake kekuwasané Gusti Allah kang tanpa wates, amarga mung saka lemah bisa nitahake makhluk kang mulya. Kajaba iku, ayat iki ngelingake manungsa supaya ora sombong, amarga asale mung saka lemah, lan bakal bali menyang lemah maneh.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ngerti asal-usulé manungsa saka lemah bisa nuwuhake rasa andhap asor lan ora gampang gumunggung.
• Kekuwasané Gusti Allah iku ora ana tandhingane, mula kita kudu tansah iman lan tawakal marang Panjenengane.
• Ayat iki ngajak manungsa mikir lan ngakoni gedhene kekuwatané Gusti Allah, mula saya tambah tresna marang Islam lan Al-Qur'an.
• Kanthi ngerti yen manungsa iku makhluk kang diparingi kamulyan dening Gusti Allah, kita kudu nganggo kamulyan iku kanggo ngibadah lan tumindak becik.
• Al-Qur'an ngandhani bab-bab kang ora bisa ditemokake dening manungsa dhewe, mula dadi bukti yen Al-Qur'an iku temen saka Gusti Allah lan dadi pituduh kanggo urip.