Suurah Ar-Rahmaan — Aayad 14

Macnaha Erayada:

• Salsaal: Dhoobo ingagan oo qallalan, marka la taabto ama la ruxo dhawaq ka soo baxa.
• Fakhkhaar: Dhoobo la shiday (la karsaday), sida dheriga la sameeyo.

Tafsiirka:

Waxa uu Eebbe ku sheegay aayaddan inuu abuuray aabaha aadanaha, oo ah Nabi Aadam CS, isagoo ka abuuray dhoobo qallalan oo dhawaq ka soo baxa marka la taabto, sida dheriga la shiday oo kale. Taas macneheedu waa in Aadam marka hore la abuuray ciid (carro), kadibna waa la qoyay oo noqday dhoobo, kadibna waa la daayay inay qallajiso oo ay noqoto dhoobo qallalan oo dhawaq leh, sida fakhkhaarka (dheriga la karsaday). Tani waxay muujinaysaa heerarka kala duwan ee abuurista Aadam, laga bilaabo ciidda ilaa inta uu noqdo qaab dhammaystiran oo Eebbe ku abuuray. Iblisna wuxuu ka abuuray dab, sida aayadda kalena lagu sheegay.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Qadarka Eebbe iyo qudratiisa: Aayaddan waxay na tusinaysaa qudrada Eebbe ee aan la koobi karin, isagoo ka abuuray dadka dhoobo qallalan, isla markaana siiyay nolol, caqli, iyo sharafta uu ugu kormeeray abuurka kale.
2. Is-hoosaysiinta iyo xusuusta asalka dadka: Marka dadku xusuustaan inay ka yimaadeen dhoobo, waxay ku xanuunsanaysaa inay isla weynaadaan oo ay ku kibir falaan, maxaa yeelay asalkoodu waa wax hooseeya, oo Eebbe baa kor u qaaday.
3. Mahadnaqa Eebbe: Abuurista Aadam ee qaabkan gaarka ah waxay ku tusinaysaa naxariista Eebbe iyo fadligiisa, sidaa darteed waa inaan ku mahadnaqno Eebbe oo aan caabudno, isagoo na siiyay nolosha iyo dhammaan nicmooyinka.
4. Xaqiijinta suurtagalnimada soo noolaanshaha: Kii ka abuuray dadka dhoobo markii hore, wuxuu awood u leeyahay inuu soo nooleeyo dadka markii ay dhintaan, sidaa darteed aayaddan waxay xoojinaysaa rumaynta Qiyaamaha iyo soo noolaanshaha.