سورت رحمن — آیت 26

د معنیٰ (کلمې):

• کُلُّ مَنْ عَلَیْهَا: هر هغه څوک چې پر ځمکه دی (ټول مخلوقات).
• فَانٍ: هلاکېدونکی، له منځه تلونکی، مړ کېدونکی.

تفسیر:

دا آیت د الله تعالی د لوی قدرت او د دنیا د فاني والي په اړه خبر ورکوي. الله تعالی فرمايي چې په ځمکه باندې هر هغه څوک چې ژوند کوي — که انسان وي، پېریان وي، حيوانات وي، يا بل هر مخلوق — ټول به هلاک شي او له منځه به لاړ شي. نه يوازې انسانان، بلکې ټول ژوندي موجودات به د مرګ خوند وڅکي. دا د دنیا د ژوند لنډوالی او بې ثباتي ښیي چې هر څه به پای ته ورسېږي، او يواځې الله تعالی پاتې کېږي چې تلپاتې ذات لري. دا آيت د الله تعالی د جلال او عظمت يادونه کوي چې هغه د تل لپاره ژوندی دی، په داسې حال کې چې د هغه ټول مخلوقات فاني دي. دا همدارنګه د الله تعالی د وجه (ذات) د صفت اثبات کوي چې هغه ته په مناسب ډول دی، پرته له تشبيه او کيفيت څخه.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته دا درس راکوي چې دنيا هيڅکله تلپاتې نه ده، نو بايد په دې دنيا کې د تلپاتې ژوند (آخرت) لپاره چمتووالی ونيسم.
• دا آيت د الله تعالی د عظمت او لویوالي يادونه کوي، چې يواځې هغه تلپاتې ذات دی، نو بايد زموږ عبادت او اطاعت يواځې د هغه لپاره وي.
• دا آيت مونږ ته د مرګ يادونه راکوي، چې د مرګ په ياد سره انسان له ګناهونو څخه لاس اخیستی او د نيکو اعمالو لور ته متوجه کېږي.
• دا آيت مونږ ته دا حقيقت ښیي چې د دنيا مال، ځواک او مقام هيڅ هم تلپاتې نه دی، نو بايد پر دې دنيا له حد نه زياته مينه ونه لرو.