سورت رحمن — آیت 27

د معنیٰ لرونکي کلمې:

• وَجْهُ رَبِّكَ: ستا د رب مخ (د الله صفت دی، لکه څنګه چې د هغه له شان او عظمت سره سمون خوري، پرته له تشبیه او کیفیت څخه).
• ذُو الْجَلَالِ: د لوی عظمت او لوی والي څښتن.
• الْإِكْرَامِ: د فضل، کرم او عزت والا.

د آیت تفسیر:

د الله جل جلاله فرمايل دي: هر هغه څه چې پر ځمکه دي، ټول هلاک کېدونکي او فاني دي، خو ستا د رب مخ چې د عظمت او کرم څښتن دی، تل پاتې دی او هېڅکله نه مړاويږي. دا هغه ذات دی چې د جلال او لوي والي خاوند دی، او د خپلو بندګانو په وړاندې د فضل، احسان او کرم څښتن دی. هغه ژوندی ذات دی چې مرګ، فنا او زوال ورته نشته. دا آیت د الله تعالی د تل پاتې والي او د هغه د ذات د بقا خبره کوي، او په دې سره د الله صفت "وجه" ثابتوي، لکه څنګه چې د هغه د شان او عظمت سره سمون خوري، پرته له دې چې له مخلوقاتو سره يې پرتله کړو یا يې څنګه والی بیان کړو.

د آیت څخه اخیستل شوي ګټې:

1. دا آیت مومنانو ته د الله تعالی د تل پاتې والي یادونه کوي، چې د دوی زړونه له دنیا سره تړلي نه وي، بلکې له هغه ذات سره وتړل شي چې هېڅکله نه مړاويږي.
2. په دې کې د الله تعالی د عظمت او کرم یادونه ده، چې بندګان دې د هغه له فضل او رحمت څخه هیله ولري او د هغه له عذاب څخه ووېرېږي.
3. دا آیت د الله تعالی د صفتونو د اثبات په اړه رڼا اچوي، چې موږ د هغه په صفتونو ایمان راوړو، پرته له تشبیه او کیفیت څخه، لکه څنګه چې د سلف صالحینو طریقه وه.
4. په دې کې د دنیا د فنا او د آخرت د بقا یادونه ده، چې انسان دې د تل پاتې ژوند لپاره عمل وکړي او له فاني دنیا څخه دې زړه نه تړي.
5. دا آیت د الله تعالی د کرم او احسان بلنه ورکوي، چې هغه خپلو اطاعت کوونکو بندګانو ته عزت او کرم ورکوي، نو بندګان دې د هغه په اطاعت سره د دې کرم مستحق شي.