Suurah Ar-Rahmaan — Aayad 69

Macnada Erayada:

• Aalaa’i (آلاء): Nicmada badan, waa jamac (wadar) ee erayga "ni’mad" (nicmo).
• Rabbikumaa (رَبِّكُمَا): Eebahood labada qaybood (Insi iyo Jinni) — waxaa loo jeedinayaa labada nooc ee dadka iyo jinniga.
• Tukadhdhibaan (تُكَذِّبَانِ): Waad beeninaysaan, waad diidi doontaan.

Tafsiirka:

Allaah (Subxaanahu wa Tacaalaa) ayaa ku leh labada nooc ee makhluuqaadka — insiga iyo jinniga — isagoo uga hadlaya nicmadiisa badan oo ay ku sugnaadeen: "Haddaba, nicmooyinka Eebihiin ee badan ee aad ku sugantihiin, kee baa aad beeninaysaan?" Waxay tahay weydiin dadka iyo jinniga loo jeediyo si ay u xisaabtamaan nicmooyinka Eebbe oo ay u qirtaan, isla markaana ay ka gaashaamaan inay beeniyaan ama diidaan waxa Eebbe ku mannaystay oo nicmo ah.

Waa soo celin (tikraar) ku timid dhowr jeer oo ku jirta Suuratul-Raxmaan, waxayna u tahay waano iyo hanuun: marka Eebbe sheego nicmooyinkiisa, wuxuu ku xiga weydiintan si dadka iyo jinnigu u gartaan inay yihiin kuwa nicmada ku hoos nool, oo aysan haysan wax ay kaga mahadceliyaan Eebbe mooyee, isla markaana aysan haysan wax ay ku beeniyaan nicmadaas.

Faa’iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Nicmada Eebbe waa mid aad u badan oo aan la koobi karin, waxayna u baahan tahay in la xisaabtamo oo laga mahadceliyo, ee aan lagu gaaloobin ama lagu beenin.
2. Dadka iyo jinnigu waxay ku wada yihiin nicmada Eebbe, labadoodaba waxaa loo jeediyay khudbaddan, taasoo muujinaysa caddaaladda Eebbe iyo inuu u siman yahay dhammaan makhluuqaadka.
3. Ka warqabka nicmada iyo qirashadeeda wuxuu ku kordhiyaa iimaanka, wuxuuna ku xoojiyaa jacaylka Eebbe, maxaa yeelay marka qofku garto nicmada Eebbe, wuxuu u soo dhawaadaa isagoo mahadnaqaya oo caabudaya.
4. Aayaddan waxay ku baraysaa dadka inay isweydiiyaan: "Nicmooyinka Eebbe ee aan ku sugnaanay, maxaan u beeninaynaa ama u diidi doonnaa?" Tani waxay ku hanuuninaysaa qalbiga inuu ku xidho Eebbe oo uu ka fogaado gaalnimada iyo diidmada.